PERSICARIA AMPL 'ORANGOFIELD'

De bloemen hebben een warme kleur tussen zalmroze, oranjerood en zacht rood. De exacte tint kan variëren met het ontwikkelingsstadium van de bloem, het licht en de combinatie met omringende planten. Vooral naast blauwe, paarse of grijsbladige planten valt de oranje ondertoon duidelijk op. Dit kleurverschil vormt het belangrijkste onderscheid met veel andere cultivars van Persicaria amplexicaulis, die doorgaans donkerder rood, roze of wit bloeien.

Ja. Deze cultivar groeit zowel in de zon als in halfschaduw. Op een zonnige standplaats is voldoende bodemvocht belangrijk, zeker tijdens droge zomerperioden. In lichte halfschaduw blijft de grond vaak gelijkmatiger vochtig, wat de bloei ten goede kan komen. Dichte schaduw is minder geschikt, omdat de groei daar losser kan worden en de bloei doorgaans afneemt. Een open plaats met enkele uren direct zonlicht geeft meestal het evenwichtigste resultaat.

Deze cultivar heeft een voorkeur voor een voedzame bodem die voldoende vocht vasthoudt en tegelijk goed doorlatend is. Zeer droge, schrale zandgrond is minder geschikt en kan leiden tot een beperktere groei en kortere bloei. Op lichtere grond helpt een laag compost om het vochtvasthoudend vermogen te verbeteren. Geef jonge planten tijdens langere droge perioden extra water, zodat ze een goed ontwikkeld wortelgestel kunnen vormen.

Persicaria amplexicaulis groeit krachtig en vormt na verloop van tijd een brede pol, maar verspreidt zich niet op dezelfde manier als sterk woekerende duizendknopen met lange ondergrondse uitlopers. Voorzie wel voldoende ruimte rond de plant, zodat de pol zich kan ontwikkelen zonder zwakkere buurplanten te verdringen. Wanneer een volwassen exemplaar te breed wordt, kan het in het voorjaar worden opgenomen en gedeeld.

Knip de afgestorven stengels aan het einde van de winter of vroeg in het voorjaar terug tot net boven de grond. De oude bloemaren mogen tijdens de winter blijven staan; ze behouden enige structuur wanneer ze niet door regen of wind zijn neergevallen. Terugsnoeien in het voorjaar voorkomt bovendien dat de jonge scheuten tijdens de winter onnodig bloot komen te liggen. Daarna loopt de plant opnieuw vanuit de basis uit.