MICROBIOTA DECUSSATA

De brons- tot chocoladebruine winterkleur is een normale reactie op koude en geen teken dat de plant afsterft. Het schubvormige loof blijft aan de twijgen, maar maakt tijdelijk minder bladgroen aan. Zodra de temperaturen in het voorjaar stijgen en de groei hervat, wordt het loof opnieuw groen. Alleen plaatselijk verdroogde of broze twijgen kunnen op schade wijzen.

De plant blijft met ongeveer 20 tot 50 cm laag, maar groeit duidelijk breder dan hoog. Voorzie daarom voldoende vrije ruimte zodat de afliggende takken zich natuurlijk kunnen ontwikkelen. Eén plant kan op termijn een brede plek bedekken; de exacte breedte hangt af van leeftijd, bodem en standplaats. Plaats hem niet vlak naast traag groeiende, lage planten die gemakkelijk overgroeid raken.

Dat kan alleen wanneer de bodem voldoende afwatert. Vooral zware kleigrond die tijdens de winter langdurig verzadigd blijft, is minder geschikt. Verbeter de structuur bij het planten en vermijd een laagte waarin regenwater samenkomt. Op een licht verhoogde standplaats of een helling kan overtollig water gemakkelijker weg, wat de kans op wortelproblemen verkleint.

Regelmatige snoei is niet nodig. De natuurlijke, breed spreidende groei vormt juist het kenmerkende silhouet van deze conifeer. Wanneer een tak buiten de beschikbare ruimte groeit, kan die beperkt worden ingekort. Snoei bij voorkeur alleen in jonge, groene twijgen. Kale, oudere takdelen lopen doorgaans moeilijk opnieuw uit, waardoor te diepe snoei blijvende open plekken kan veroorzaken.

Zowel zon als halfschaduw is geschikt. In de volle zon moet de bodem tijdens de eerste jaren voldoende vochtig blijven zonder nat te worden. Half­schaduw kan gunstig zijn op warme, snel uitdrogende plaatsen. Dichte schaduw is minder aangewezen, omdat de groei daar losser kan worden. Een luchtige standplaats met een goed doorlatende bodem biedt doorgaans de beste groeiomstandigheden.