HOSTA HYBRIDE 'EMILY DICKINSON'

Nee. De bladrand loopt geel uit en verbleekt tijdens het groeiseizoen geleidelijk naar crème of roomwit. De snelheid en intensiteit van die verkleuring kunnen variëren met de standplaats en het seizoen. In lichte halfschaduw blijft het kleurcontrast doorgaans duidelijk. Te veel felle zon kan de lichte rand echter doen verbleken of plaatselijk verschroeien.

De lavendelpaarse bloemen van 'Emily Dickinson' worden doorgaans als geurend beschreven. De geur kan minder opvallend zijn bij koel weer of wanneer de plant in diepe schaduw staat. De bloei valt gewoonlijk in juli en augustus, waarbij de bloemstengels boven de bladpol uitsteken.

Deze cultivar verdraagt schaduw, maar ontwikkelt zich doorgaans beter in lichte schaduw of halfschaduw. Op een erg donkere plaats kan de groei minder krachtig zijn en blijft het kleurverschil tussen het groene blad en de lichte rand soms minder uitgesproken. Vermijd vooral een combinatie van diepe schaduw en droge grond.

Ja, de middelgrote groei maakt deze hosta geschikt voor een ruime pot met voldoende afwateringsgaten. Gebruik humusrijke potgrond en laat de wortelkluit tijdens het groeiseizoen niet volledig uitdrogen. Een plaats met ochtendzon of lichte schaduw beperkt bladverbranding. In een pot vraagt de plant tijdens warme, droge perioden regelmatiger water dan in volle grond.

Zoals veel hosta's kan 'Emily Dickinson' door slakken worden aangevreten, vooral wanneer het jonge blad in het voorjaar uitloopt. Controleer de plant vanaf het begin van het groeiseizoen en verwijder beschutte schuilplaatsen rond de pol. Een luchtige standplaats en water geven in de ochtend beperken langdurig nat blad en een vochtige bodemoppervlakte tijdens de nacht.