CAMPANULA LACTIFLORA 'PRICHARD'S VARIETY'

Deze cultivar wordt doorgaans ongeveer 1 m hoog wanneer hij in bloei staat. De bladpol blijft lager, terwijl de vertakte bloemstengels erboven uitsteken. De uiteindelijke hoogte hangt mee af van de bodem en de hoeveelheid licht. Op een voedselrijke, voldoende vochtige standplaats kunnen de stengels forser en iets losser groeien.

Niet op iedere standplaats. Op een beschutte plek blijven de stengels doorgaans beter overeind. In wind, na zware regen of op een zeer voedselrijke bodem kunnen de bloemstengels openvallen. Een lage plantensteun die vroeg in het groeiseizoen wordt geplaatst, houdt de pol natuurlijk bijeen zonder de bloei te verbergen.

Verwijder uitgebloeide bloemstengels voordat de plant veel energie in zaadvorming steekt. Dit kan de vorming van nieuwe bloemen stimuleren en houdt de pol verzorgd. Een gedeelte van de jonge scheuten kan in mei licht worden getopt. Die scheuten bloeien dan wat later, waardoor de totale bloeiperiode meer gespreid verloopt.

Campanula lactiflora 'Prichard's Variety' groeit het best in een voedselrijke, vochthoudende maar goed doorlatende tuingrond. De bodem mag tijdens het groeiseizoen niet langdurig uitdrogen. Grond waarin in de winter water blijft staan, is minder geschikt. Verbeter zware of dichtgeslagen grond daarom vóór het planten met organisch materiaal en zorg voor een goede afwatering.

Nee. Deze klokjesbloem is een bladverliezende vaste plant. Het bovengrondse gedeelte sterft in het najaar af en de plant overwintert ondergronds. De afgestorven stengels kunnen in het late najaar worden verwijderd, maar ter bescherming van de plant en als schuilplaats voor kleine tuindieren kunnen ze ook tot het einde van de winter blijven staan.