BOUTELOUA GRACILIS

De bloemaren staan vrijwel horizontaal op dunne, opgaande stengels. Daardoor lijken ze op kleine kammetjes of vlaggetjes die boven het fijne blad zweven. De aren verschijnen doorgaans van juli tot september en verkleuren bij het afrijpen naar bruintinten. Deze ongebruikelijke bloeiwijze is het belangrijkste verschil met siergrassen die rechtopstaande aren of losse pluimen vormen.

Zware kleigrond is alleen bruikbaar wanneer het water zeer vlot kan wegzakken. Vooral tijdens natte winters kan een compacte bodem te lang vochtig blijven, wat de levensduur van de plant beperkt. Kies bij voorkeur een verhoogde plek en verbeter de afwatering grondig. Op droge zandgrond, stenige grond of een goed opgebouwde rotstuin groeit muskietengras betrouwbaarder.

Een goed ingewortelde plant verdraagt droge periodes behoorlijk goed. Geef tijdens de eerste groeiperiode wel water wanneer de bodem volledig uitdroogt, zodat de wortels zich voldoende kunnen ontwikkelen. Daarna is extra water vooral nodig bij uitzonderlijk lange droogte. Een natte bodem vormt voor deze soort doorgaans een groter risico dan een tijdelijk tekort aan water.

Knip de verdroogde bladeren en bloemstengels aan het einde van de winter terug tot enkele centimeters boven de grond. Zo blijft het winterbeeld behouden en worden de wortels niet onnodig vroeg blootgesteld. Wacht niet tot de nieuwe scheuten al ver ontwikkeld zijn, want die zijn tussen het oude loof moeilijk te vermijden.

Muskietengras begint pas goed te groeien wanneer de bodem in het voorjaar opwarmt. Op een koele of beschaduwde standplaats kan de nieuwe groei daardoor relatief laat zichtbaar worden. Een zonnige, snel opwarmende en goed doorlatende bodem bevordert een gelijkmatige hergroei. Controleer dus eerst of er nieuwe scheuten ontstaan voordat u een laat uitlopende pol als afgestorven beschouwt.