ACTAEA SIMPLEX 'PRICHARDS GIANT'

Actaea simplex 'Prichard's Giant' bereikt doorgaans een hoogte van ongeveer 1,5 tot 2 meter wanneer hij in een humusrijke, voldoende vochtige bodem staat. De bloemstengels steken duidelijk boven de bladpol uit. Door deze forse groei komt de cultivar het best tot zijn recht achteraan in een vasteplantenborder of tussen andere hoge, vochtminnende planten. Op een te droge standplaats blijft de groei meestal beperkter en kan ook de bloei minder krachtig uitvallen.

Ja, deze zilverkaars kan in de zon groeien wanneer de bodem tijdens het groeiseizoen voldoende vochtig en koel blijft. Op snel uitdrogende grond is halfschaduw doorgaans een veiligere keuze. Vermijd vooral een hete standplaats naast muren of verharding, waar de bodem snel uitdroogt. Een humusrijke grond met een gelijkmatige vochtvoorziening ondersteunt zowel de forse bladontwikkeling als de vorming van de hoge bloemaren.

Nee, langdurig droge grond is niet geschikt voor deze cultivar. 'Prichard's Giant' groeit het best in een humusrijke, vochthoudende maar niet langdurig drassige bodem. Vooral tijdens de bladontwikkeling en de vorming van de bloemstengels kan droogte de groei afremmen. Op lichtere grond helpt een jaarlijkse laag compost of organische mulch om het vocht beter vast te houden. Tijdens aanhoudende droogte is bijkomend water aangewezen.

Ja, de roomwitte bloemaren verspreiden een zoete geur. De geur is vooral merkbaar wanneer meerdere aren tegelijk geopend zijn en bij zacht, rustig weer. De late bloei maakt deze cultivar bovendien interessant voor insecten die aan het einde van de zomer en in de herfst nog actief zijn. De bloemen staan op hoge stengels boven het groene blad en vormen daardoor een uitgesproken verticaal element in de border.

Nee, Actaea simplex 'Prichard's Giant' is een bladverliezende vaste plant. Het bovengrondse deel sterft na het groeiseizoen af, terwijl de plant ondergronds overwintert. De verdroogde bloemstengels mogen tijdens de winter blijven staan en worden het best voor het uitlopen in het voorjaar tot vlak boven de grond teruggeknipt. Nieuwe scheuten verschijnen vervolgens opnieuw vanuit de basis. Tijdens de winter is geen vormsnoei nodig.