Lauriersneeuwbal (Viburnum tinus) is een dicht vertakte, wintergroene struik. De donkerroze bloemknoppen zijn al geruime tijd zichtbaar voordat ze openen tot kleine witte bloemen in afgeplatte schermen. De bloei begint doorgaans in de late herfst en kan, afhankelijk van het winterweer, tot het voorjaar doorgaan. Tijdens vorst valt de bloei tijdelijk stil.
Na een geslaagde bestuiving kunnen blauwzwarte steenvruchten ontstaan. Het glanzende, donkergroene blad blijft het hele jaar aanwezig, al kan bij strenge vorst of koude, uitdrogende wind blad- en takschade optreden.
Viburnum tinus groeit het best in de zon of halfschaduw, op een beschutte plaats. Een goed doorlatende, matig vochtige bodem is belangrijk: langdurig natte grond tijdens de winter verhoogt de kans op wortelproblemen en vorstschade. Beschutting tegen koude oostenwind is vooral in meer open tuinen aangewezen.
De struik kan solitair, in een heestervak of als wintergroene haag worden gebruikt. Snoei is doorgaans beperkt tot het verwijderen van beschadigde takken of het corrigeren van de vorm. Doe dit bij voorkeur na de bloei, zodat zo weinig mogelijk bloemknoppen verloren gaan. Planten met winterschade lopen meestal opnieuw uit wanneer het hout niet volledig is afgestorven.
