VERBASCUM BOMBYCIFERUM 'POLARSOMMER'

'Polarsommer' gedraagt zich meestal als een tweejarige of kortlevende plant. In het eerste jaar vormt hij hoofdzakelijk een zilvergrijs bladrozet; de hoge bloemstengels volgen doorgaans in het tweede jaar. Afzonderlijke planten blijven daardoor niet noodzakelijk jarenlang aanwezig. Door enkele uitgebloeide stengels te laten staan, kan de toorts zich uitzaaien en op geschikte open plekken terugkeren.

Nee, deze wollige toorts verlangt een goed doorlatende bodem en is niet geschikt voor grond die in de winter langdurig nat blijft. Vooral het dicht behaarde bladrozet kan onder vochtige omstandigheden gevoelig zijn voor rotting. Kies daarom een zonnige, droge plek in zandige, stenige of kalkhoudende grond. Op zware bodem is een verhoogde standplaats met een betere afwatering aangewezen.

Gewoonlijk niet. In het eerste groeijaar ontwikkelt 'Polarsommer' vooral een groot rozet van wollig, grijs blad. De hoge stengels met zachtgele bloemen verschijnen meestal in het daaropvolgende groeiseizoen. Het exacte verloop hangt af van het ontwikkelingsstadium bij aanplant en de groeiomstandigheden, maar deze tweejarige cyclus is kenmerkend voor de plant.

Dat hangt af van de gewenste uitzaai. Laat enkele stengels staan wanneer 'Polarsommer' zichzelf in de tuin mag voortzetten. Knip ze weg voordat het zaad rijpt als spontane zaailingen niet gewenst zijn. De verdroogde bloemstengels kunnen ook tijdelijk blijven staan vanwege hun grillige wintersilhouet, op voorwaarde dat ze niet omvallen of hinder veroorzaken.

Op een open, zonnige standplaats zijn de hoge bloemstengels doorgaans voldoende stevig, maar ze kunnen tijdens hun groei doorbuigen en zich daarna opnieuw oprichten. Daardoor ontstaat soms een kronkelende vorm. Op een erg winderige plek kan discrete ondersteuning nuttig zijn. Vermijd vooral voedselrijke of zwaar bemeste grond, omdat een weelderige groei de stengels minder stabiel kan maken.