TAXUS BACCATA BOULE

Een taxusbol wordt doorgaans één tot twee keer per jaar bijgeknipt, afhankelijk van hoe strak de vorm moet blijven. Een eerste snoeibeurt kan rond het begin van de zomer plaatsvinden; een tweede lichte correctie is mogelijk in de late zomer. Knip jonge uitlopers gelijkmatig terug en controleer de bol tijdens het snoeien vanuit verschillende richtingen. Taxus verdraagt ook snoei in ouder hout, maar een geleidelijke correctie geeft het gelijkmatigste resultaat. Snoei niet bij vorst, felle zon of langdurig droog weer.

Ja. Taxus baccata behoort tot de coniferen die goed met schaduw kunnen omgaan. Op een zeer donkere plaats kan de groei minder gelijkmatig en wat losser worden, waardoor de bolvorm meer tijd nodig heeft om opnieuw dicht te groeien. In halfschaduw blijft de vorm doorgaans gemakkelijker compact. Ook in de volle zon groeit taxus goed, op voorwaarde dat de wortelkluit na het planten niet uitdroogt. De afwatering van de bodem blijft belangrijker dan de hoeveelheid zon.

Bruine naalden ontstaan vaak door problemen rond de wortels. Een pas geplante taxus kan uitdrogen wanneer de kluit onvoldoende water krijgt, terwijl langdurig natte grond eveneens schade veroorzaakt. Controleer daarom de vochtigheid naast en onder de kluit in plaats van alleen het bodemoppervlak te beoordelen. Ook snoeien tijdens felle zon kan blootgelegde naalden doen verbranden. Verspreide bruine naalden in het binnenste van de plant kunnen deel uitmaken van de normale vervanging van ouder loof.

Nee. De bolvorm is het resultaat van herhaalde vormsnoei en moet onderhouden worden. Zonder snoei ontstaan langere scheuten en wordt de omtrek geleidelijk minder strak. De plant blijft wel compact vertakken wanneer hij regelmatig wordt bijgeknipt. Gebruik een scherpe hand- of heggenschaar en verwijder telkens beperkte hoeveelheden, zodat de ronding gecontroleerd behouden blijft. De gewenste eindmaat kan grotendeels door snoei worden bepaald, al moet rekening worden gehouden met de oorspronkelijke diameter en de natuurlijke groeikracht van taxus.

Ja. Naalden, twijgen, hout en zaden van Taxus baccata bevatten giftige stoffen. Vooral voor paarden en vee kan het eten van taxus zeer gevaarlijk zijn. Laat snoeiafval daarom nooit liggen op plaatsen waar dieren erbij kunnen. Het rode vruchtvlees rond het zaad bevat deze stoffen niet in dezelfde mate, maar het zaad zelf is wel giftig. Omdat kauwen het zaad kan beschadigen, moet de volledige plant buiten het bereik van kinderen en huisdieren worden gehouden.