- Tous les produits
- Sierplanten
- Bijenplanten
- STACHYS PALUSTRIS (MOERASANDOORN)
- Bijenplanten
Inheemse plant voor vochtige oevers
Moerasandoorn (Stachys palustris) is een krachtige, kruidachtige vaste plant voor vochtige tot natte grond. De roze-paarse lipbloemen staan in kransen langs de rechtopstaande stengels en verschijnen gedurende een groot deel van de zomer. Ze worden bezocht door bijen, hommels, vlinders en andere insecten.
De plant wordt doorgaans 60 tot 100 cm hoog. De langwerpige, getande bladeren staan tegenover elkaar aan de vierkante stengels. In het najaar sterven de bovengrondse delen af; vanuit de wortelstokken loopt de plant in het voorjaar opnieuw uit.
Standplaats en groei
Stachys palustris groeit het best in de zon of halfschaduw, op een voedselrijke bodem die blijvend vochtig tot nat is. Een vijverrand, slootkant of natte border sluit goed aan bij zijn natuurlijke groeiplaats. Tijdelijk onderlopen wordt verdragen, maar de soort is vooral een oever- en moerasplant.
Via ondergrondse wortelstokken kan moerasandoorn zich sterk uitbreiden. Dat is nuttig wanneer een natuurlijke, gesloten oevervegetatie gewenst is. In een kleine border of naast minder krachtige planten moet de uitbreiding worden begrensd. Afgestorven stengels kunnen aan het einde van de winter worden verwijderd.
Moerasandoorn verdraagt tijdelijk een ondiepe waterstand, maar groeit het betrouwbaarst in vochtige tot natte grond aan de waterkant. Plant hem daarom bij voorkeur in de moeraszone of op een lage oever die af en toe overstroomt. Een permanent diep ondergelopen standplaats is minder geschikt. Houd er rekening mee dat de waterstand tijdens droge zomers sterk kan zakken; de bodem rond de wortels mag dan niet langdurig uitdrogen.
Ja. Moerasandoorn vormt ondergrondse wortelstokken en kan op voedselrijke, natte grond geleidelijk een dichte groep vormen. Deze groeiwijze is bruikbaar voor natuurlijke oevers en grotere natte plantvakken, maar vraagt controle in een kleine tuin. Verwijder ongewenste uitlopers met wortelstok of plant de soort in een begrensde zone. Alleen de bovengrondse stengels afknippen remt de uitbreiding nauwelijks.
Dat kan, op voorwaarde dat de plant aan de oever voldoende natte grond krijgt en zijn wortelstokken niet onbeperkt kunnen uitbreiden. Bij een kleine vijver is aanplant in een ruime vijvermand of een afgebakend moerasvak praktisch. Controleer geregeld of uitlopers buiten deze zone groeien. Zonder begrenzing kan moerasandoorn minder krachtige oeverplanten na verloop van tijd verdringen.
De roze-paarse bloemen leveren nectar en stuifmeel aan verschillende insecten. Vooral bijen en hommels bezoeken de bloemkransen, maar ook vlinders, zweefvliegen en andere vliegen kunnen erop foerageren. De lange zomerbloei maakt de plant vooral interessant in een vochtige, natuurlijk ingerichte tuin. Voor de grootste ecologische meerwaarde wordt moerasandoorn gecombineerd met andere inheemse oeverplanten die vroeger of later bloeien.
De stengels sterven in het najaar bovengronds af en kunnen aan het einde van de winter tot vlak boven de grond worden verwijderd. Door tot dan te wachten, blijft de afgestorven vegetatie tijdelijk beschutting bieden aan kleine dieren en insecten. Snoei heeft geen invloed op de uitbreiding via wortelstokken. Wie de plant wil begrenzen, moet daarom ook ongewenste uitlopers en worteldelen verwijderen.