- Tous les produits
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- PYCNANTHEMUM MUTICUM
- Vaste planten
Bergmunt (Pycnanthemum muticum) valt vooral op door de zilverwitte schutbladen rond de bloemhoofdjes. De eigenlijke bloemen zijn klein en wit tot lichtroze, maar vormen samen met de zilveren schutbladen een duidelijk kleuraccent in juli en augustus. Het blad verspreidt bij kneuzing een frisse muntgeur.
Deze bladverliezende vaste plant groeit rechtop en bossig tot ongeveer 70 à 100 cm hoog. Via korte worteluitlopers kan hij geleidelijk een bredere groep vormen. Dat maakt hem geschikt voor natuurlijke borders en prairiebeplantingen, al kan begrenzing nodig zijn wanneer hij weinig ruimte krijgt.
Pycnanthemum muticum bloeit het rijkst in de zon, maar verdraagt ook halfschaduw. Kies een normale tot matig vochtige bodem die overtollig water voldoende afvoert. Vooral langdurig natte grond tijdens de winter is minder geschikt.
De bloemhoofdjes leveren in de zomer voedsel aan bijen, hommels, zweefvliegen en vlinders. Laat de afgestorven stengels tijdens de winter staan wanneer het winterbeeld gewenst is en knip ze in het vroege voorjaar tot bij de grond terug.
De opvallende zilverkleurige delen zijn schutbladen die rond de eigenlijke bloemen staan. De bloemen zelf zijn klein en wit tot lichtroze. Doordat de schutbladen tijdens de bloei sterk oplichten, lijkt de volledige bovenkant van de plant zilvergrijs. Dit effect is het duidelijkst in de zomer, wanneer de bloemhoofdjes volledig ontwikkeld zijn.
Pycnanthemum muticum kan zich via ondergrondse uitlopers geleidelijk verbreden. Op een geschikte standplaats ontstaat daardoor na verloop van tijd een dichte groep. De plant is vooral bruikbaar waar hij enige ruimte krijgt, bijvoorbeeld in een natuurlijke border. Wordt de groep te breed, dan kunnen de buitenste delen in het voorjaar afgestoken en verwijderd of verplant worden.
Ja, bergmunt verdraagt halfschaduw, maar groeit en bloeit doorgaans het rijkst op een zonnige plaats. In te diepe schaduw kunnen de stengels losser worden en neemt de bloei af. Een plek met meerdere uren direct zonlicht en een bodem die niet langdurig nat blijft, geeft gewoonlijk het beste resultaat.
De talrijke kleine bloemen staan dicht bij elkaar in bloemhoofdjes en worden bezocht door verschillende groepen insecten. Tijdens de zomer zijn er onder meer bijen, hommels, zweefvliegen en vlinders op te vinden. Door bergmunt te combineren met soorten die vroeger en later bloeien, blijft het voedselaanbod voor bestuivers over een langere periode beschikbaar.
Knip de afgestorven stengels bij voorkeur in het vroege voorjaar tot dicht bij de grond terug, voordat de nieuwe scheuten goed op gang komen. De stengels mogen tijdens de winter blijven staan. Wie de uitbreiding van de plant wil beperken, kan tegelijk ongewenste uitlopers afsteken en de groep indien nodig delen.