PULMONARIA OFFICINALIS 'SISSINGHURST WHITE'

Ja. Deze cultivar groeit in halfschaduw en schaduw, waardoor hij bruikbaar is onder bladverliezende struiken en bomen. De bodem moet daar wel voldoende humusrijk en vochthoudend blijven. Zeer droge schaduw, bijvoorbeeld direct onder dicht wortelende bomen, is minder geschikt. Op zulke plaatsen krijgt het longkruid te veel concurrentie om vocht en kan het blad tijdens droge perioden vroeg achteruitgaan.

De geopende bloemen zijn zuiverwit. Ze ontwikkelen zich uit roze knoppen, waardoor tijdens het begin van de bloei een tijdelijk contrast tussen roze en wit zichtbaar is. Dat onderscheidt 'Sissinghurst White' van veel andere cultivars van longkruid, waarvan de bloemen roze, blauw of paars verkleuren.

Nee, een blijvend droge standplaats is niet geschikt. Dit longkruid verlangt een humusrijke bodem die tijdens het groeiseizoen gelijkmatig vochtig blijft, maar waar overtollig water goed kan wegvloeien. Bij langdurige droogte kan het blad verdrogen of gevoelig worden voor echte meeldauw. Een laag organisch materiaal rond de plant helpt om het bodemvocht beter vast te houden.

Dat is niet verplicht, maar oud, beschadigd of door meeldauw aangetast blad mag na de bloei worden verwijderd. De plant maakt vervolgens doorgaans fris nieuw blad. Knip niet onnodig wanneer het bestaande blad nog gezond is, want dit ondersteunt de groei van de pol. Tijdens de winter verdwijnt het bovengrondse blad grotendeels vanzelf.

'Sissinghurst White' vormt lage pollen die geleidelijk breder worden, maar staat niet bekend als een agressieve woekeraar. Meerdere planten kunnen na verloop van tijd een gesloten beplanting vormen. Voor verjonging of vermeerdering kunnen oudere pollen na de bloei of in het najaar worden gedeeld.