Fijnbladige, wintergroene struik
De Portugese laurierkers (Prunus lusitanica) vormt een dicht vertakte, forse struik die zonder regelmatige snoei tot een kleine boom kan uitgroeien. Het leerachtige, donkergroene blad is smaller dan dat van de gewone laurierkers. Purperrode jonge twijgen en roodachtige bladstelen geven de plant een herkenbare, fijne bladstructuur.
In juni verschijnen geurende, crèmewitte tot witte bloemen in lange trossen. Na de bloei kunnen ovale vruchten ontstaan die van rood naar donker purperzwart verkleuren. De vruchten en andere plantendelen zijn niet geschikt voor consumptie.
Standplaats en gebruik
Prunus lusitanica groeit in zon tot halfschaduw en verkiest een vruchtbare, vochthoudende maar goed doorlatende bodem. Stagnerend water moet worden vermeden. Een goed ingewortelde plant verdraagt tijdelijke droogte, al blijft water geven aangewezen tijdens langdurig droge zomers.
De dichte vertakking en goede snoeitolerantie maken de soort geschikt voor wintergroene hagen. Zonder strakke snoei kan hij ook als forse solitaire struik worden toegepast. De plant verdraagt wind, maar een koude, uitdrogende oostenwind kan tijdens strenge vorst bladschade veroorzaken. Een beschutte standplaats is daarom aangewezen op koude of sterk geëxponeerde locaties.
