POLYGONATUM ODORATUM

Polygonatum odoratum onderscheidt zich vooral door zijn licht geurende bloemen en zijn voorkeur voor kalkrijke, goed doorlatende grond. De witgroene buisbloemen hangen in mei en juni afzonderlijk of per twee onder de boogvormige stengels. De soort verdraagt bovendien relatief droge standplaatsen beter dan salomonszegels die vooral aan vochtige bosgrond gebonden zijn. Daardoor is hij bruikbaar in lichte schaduw onder struiken, langs bosranden en op humushoudende leem- of zandgrond, zolang overtollig water voldoende kan wegzakken.

Ja. Welriekende salomonszegel kan op relatief droge grond groeien, vooral wanneer de bodem humus bevat en de plant lichte schaduw krijgt. Kalkrijke zand- en leemgrond sluiten goed aan bij zijn natuurlijke groeiplaatsen. Tijdens het eerste groeiseizoen is regelmatig water geven wel belangrijk, omdat de wortelstokken zich nog moeten vestigen. Langdurig natte of slecht doorlatende grond is minder geschikt. Op een warme, zonnige plek droogt de bodem sneller uit en vraagt de plant tijdens aanhoudende droogte meer opvolging.

Polygonatum odoratum breidt zich uit via ondergrondse wortelstokken en vormt na verloop van tijd een bredere groep. De uitbreiding verloopt doorgaans geleidelijk, zodat de plant bruikbaar is als losse bodembedekker tussen heesters of in een natuurlijke schaduwborder. Geef hem voldoende ruimte om zich te ontwikkelen. Wordt de groep te breed, dan kunnen delen van de wortelstok worden afgestoken en verplant. Houd er rekening mee dat de bovengrondse stengels ieder jaar afsterven en pas in het voorjaar opnieuw verschijnen.

Nee. Na de bloei kan welriekende salomonszegel blauwzwarte bessen vormen, maar die zijn giftig en niet geschikt voor consumptie. Ook andere plantendelen mogen niet als eetbaar worden beschouwd. Plant de soort daarom met de nodige aandacht in tuinen waar jonge kinderen bij de vruchten kunnen. De bessen zijn geen reden om de plant te snoeien, maar kunnen indien gewenst tijdig worden verwijderd. Draag daarbij bij voorkeur handschoenen en zorg dat afgeknipte vruchten niet binnen het bereik van kinderen terechtkomen.

Welriekende salomonszegel is een bladverliezende vaste plant die ondergronds overwintert met wortelstokken. De nieuwe stengels verschijnen in het voorjaar en ontwikkelen vervolgens hun kenmerkende boogvorm. Na de bloei en het groeiseizoen sterven blad en stengels weer af. Een lege plek in de winter betekent dus niet dat de plant verdwenen is. Markeer de standplaats eventueel, zodat de ondergrondse wortelstokken bij winterwerk of vroege voorjaarswerkzaamheden niet per ongeluk worden beschadigd.