PISTACIA LENTISCUS

De mastiekboom is niet overal in België betrouwbaar winterhard. Korte, lichte vorst wordt doorgaans beter verdragen dan langdurige vorst, vooral wanneer de grond droog en goed gedraineerd blijft. Jonge planten en exemplaren in pot zijn gevoeliger. Kies buiten een warme, beschutte plaats tegen een zuid- of westmuur en vermijd koude, natte grond. In vorstgevoelige streken wordt de plant beter als kuipplant gehouden en tijdens streng winterweer koel, licht en vorstvrij geplaatst.

Ja. Teelt in pot is in België vaak de veiligste keuze, omdat de plant bij strenge vorst verplaatst kan worden. Gebruik een ruime pot met voldoende afvoergaten en een luchtig, mineraal substraat waarin overtollig water snel wegloopt. Geef tijdens het groeiseizoen water zodra de bovenlaag begint op te drogen, maar laat geen water in een onderschaal staan. Overwinter de plant koel en licht. Ook tijdens de winter mag de wortelkluit niet langdurig nat blijven.

Pistacia lentiscus is tweehuizig: mannelijke en vrouwelijke bloemen staan op verschillende planten. Alleen vrouwelijke exemplaren kunnen vruchten dragen en daarvoor is bestuiving door een mannelijk exemplaar nodig. Bij aankoop van één niet-bloeiende plant is het geslacht meestal niet zichtbaar. Ook een beschutte standplaats met weinig luchtbeweging of een plant die nog niet bloeirijp is, kan de vruchtzetting beperken. De kleine vruchten zijn daarom geen gegarandeerd kenmerk van ieder verkocht exemplaar.

De mastiekboom groeit het veiligst in goed doorlatende grond die in de winter niet langdurig nat blijft. Zandige, stenige en kalkhoudende bodems zijn bruikbaar wanneer ze voldoende luchtig zijn. Zware kleigrond moet voor de aanplant structureel worden verbeterd of kan beter worden vermeden op een koude, vochtige plaats. Na het inwortelen verdraagt de plant zomerse droogte behoorlijk goed. Vooral de combinatie van vorst en natte grond vormt in het Belgische klimaat een aandachtspunt.

De bast van Pistacia lentiscus bevat de aromatische hars die als mastiek bekendstaat. De traditionele productie gebeurt door zorgvuldig aangebrachte insnijdingen, waarna de uitvloeiende hars aan de lucht verhardt. Voor een jonge tuin- of kuipplant is dit geen aangewezen toepassing: insnijden veroorzaakt wonden en kan de plant verzwakken. De harsproductie hangt bovendien samen met herkomst, leeftijd en teeltomstandigheden. In België wordt de soort daarom hoofdzakelijk als sierplant gehouden.