PHLOX MACULATA 'OMEGA'

'Omega' onderscheidt zich door zijn witte bloemen met een klein, zachtroze oog en zijn langwerpige, opgaande bloempluimen. De bloemen geuren duidelijk en verschijnen voornamelijk in juli en augustus. Met een gemiddelde hoogte van ongeveer 80 cm blijft deze cultivar doorgaans lager dan veel hoge pluimfloxen. De plant vormt een rechtopgaande pol en komt het best tot zijn recht tussen andere vaste planten die eveneens een voedselrijke, voldoende vochtige bodem verlangen.

Deze vlambloem groeit het best in een humusrijke, voedselrijke bodem die tijdens het groeiseizoen gelijkmatig vochtig blijft. De grond moet tegelijk voldoende doorlatend zijn, want langdurig stilstaand water rond de wortels is ongunstig. Op snel uitdrogende zandgrond helpt het om compost door de bovenlaag te mengen en de bodem af te dekken met organisch materiaal. Tijdens langdurige droogte is aanvullend water nodig, vooral bij jonge planten die nog niet volledig ingeworteld zijn.

'Omega' is niet de beste keuze voor een standplaats die langdurig droog en heet wordt. De plant verlangt een frisse, vochthoudende bodem en kan bij watertekort minder krachtig groeien en bloeien. Geef tijdens aanhoudende zomerdroogte grondig water, zodat ook de diepere bodemlaag vochtig wordt. Een laag compost of ander organisch materiaal rond de plant beperkt de verdamping. Zorg daarbij dat de grond niet voortdurend verzadigd blijft, want een combinatie van natte bodem en weinig zuurstof is evenmin geschikt.

Knip uitgebloeide pluimen weg voordat de plant veel energie in zaadvorming steekt. Dit houdt de pol verzorgd en kan later in het seizoen een beperkte nabloei bevorderen. Verwijder alleen de uitgebloeide bloeiwijze en laat het gezonde blad staan, omdat dit nodig blijft voor de opbouw van reserves. Voldoende bodemvocht tijdens warme periodes ondersteunt eveneens een langdurige bloei. Aan het einde van het groeiseizoen mogen de volledig afgestorven stengels tot aan de grond worden teruggesnoeid.

Ja, Phlox maculata 'Omega' is goed winterhard in Belgische omstandigheden. Het bovengrondse gedeelte sterft in het najaar af, terwijl de vaste wortelstok in de bodem overwintert. In het voorjaar verschijnen nieuwe scheuten vanuit de basis. Een speciale winterbescherming is doorgaans niet nodig op een normale, goed doorlatende tuingrond. Vermijd wel een standplaats waar de bodem gedurende de winter langdurig met water verzadigd blijft, omdat dit de wortels kan verzwakken.