PHLOX DIVARICATA 'BLUE MOON'

Dat kan wanneer de bodem tijdens het groeiseizoen voldoende vochtig blijft. Op een warme, droge plek kan het blad sneller verzwakken en kan de bloei korter uitvallen. In Belgische tuinen is lichte halfschaduw doorgaans de veiligste keuze, bijvoorbeeld aan de rand van bladverliezende heesters. Daar krijgt de plant in het voorjaar voldoende licht, terwijl hij tijdens warmere periodes enige beschutting geniet.

'Blue Moon' vormt korte worteluitlopers en wordt daardoor geleidelijk breder. De uitbreiding verloopt doorgaans beheerst en is niet te vergelijken met die van sterk woekerende bodembedekkers. Na enkele jaren kan een losse groep ontstaan. Wordt de plant te breed, dan kunnen de buitenste delen in het voor- of najaar worden afgestoken en elders opnieuw worden aangeplant.

Een beperkte bloei kan het gevolg zijn van diepe schaduw, uitdroging tijdens de knopontwikkeling of een weinig voedzame bodem. Kies bij voorkeur lichte halfschaduw en een humusrijke grond die gelijkmatig vochtig blijft. Ook langdurig natte wintergrond kan de plant verzwakken. Controleer daarom eerst de lichtinval en de afwatering voordat extra bemesting wordt gegeven.

Ja, vooral als lage onderbeplanting in lichte halfschaduw. De plant vormt geleidelijk bredere groepen, maar sluit de bodem niet onmiddellijk volledig af. Voor een snel dichtgegroeid vak zijn meerdere planten nodig. 'Blue Moon' komt het best tot zijn recht tussen niet te sterk concurrerende vaste planten of aan de rand van heesters, waar de bodem humusrijk en voldoende vochthoudend is.

De hoofdbloei valt doorgaans in mei en juni. Het precieze begin verschilt met de standplaats en het voorjaarsweer. Op een warme, beschutte plek kunnen de eerste bloemen wat vroeger openen, terwijl de bloei in koelere schaduw later op gang komt. Voldoende bodemvocht helpt om de bloemen tijdens droge voorjaarsperiodes langer goed te houden.