- Tous les produits
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- PERSICARIA VIVIPARA
- Vaste planten
Knolduizendknoop (Persicaria vivipara) onderscheidt zich door de kleine broedbolletjes die zich aan de bloeistengels vormen. Wanneer deze op de grond terechtkomen, kunnen ze uitgroeien tot nieuwe planten. De slanke aren dragen van juni tot augustus witte tot lichtroze bloemen.
Met een hoogte van ongeveer 20 cm blijft deze vaste plant laag. Hij komt het best tot zijn recht tussen stenen, in een alpiene tuin of vooraan in een lage beplanting. De grond mag licht vochtig blijven, maar moet overtollig water vlot afvoeren.
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats waar de bodem koel blijft. Vooral een combinatie van winterkou en langdurig natte grond is ongunstig. Een verhoogde plantplaats of een bodem met voldoende steenslag helpt om overtollig wintervocht af te voeren. De plant is bladverliezend en goed winterhard in België.
De donkere broedbolletjes aan de bloeistengels zijn vegetatieve voortplantingsorganen. Ze kunnen loskomen, op de grond vallen en daar wortelen tot een nieuw plantje. Dit verschijnsel verklaart de naam ‘vivipara’, die naar levendbarende voortplanting verwijst. De broedbolletjes zijn het duidelijkste onderscheid tussen deze soort en veel andere duizendknopen. Jonge plantjes kunnen desgewenst worden verplaatst zodra ze voldoende geworteld zijn.
Ja. Door de lage groei en voorkeur voor een goed doorlatende bodem past Persicaria vivipara goed in een rotstuin, alpiene tuin of beplanting tussen stenen. De standplaats mag koel en licht vochtig zijn, maar water moet snel kunnen wegzakken. Een plek tussen stenen is vooral geschikt wanneer de wortelzone niet volledig uitdroogt en er tijdens de winter geen water rond de plant blijft staan.
Knolduizendknoop kan in de zon groeien wanneer de bodem voldoende koel en licht vochtig blijft. Op een hete, droge standplaats kan de plant tijdens de zomer sneller terugvallen. Halfschaduw is daarom vaak een veilige keuze, vooral op lichte zandgrond. Een goed doorlatende bodem blijft belangrijk: vochthoudend betekent bij deze soort niet dat de wortels langdurig in natte grond mogen staan.
Plant Persicaria vivipara in losse grond waar regenwater gemakkelijk kan wegzakken. Op zware bodem kan grof zand, fijne steenslag of grind rond de plantplaats de afwatering verbeteren. Een licht verhoogde standplaats is eveneens nuttig. Afdekken tegen koude is doorgaans niet nodig, want de plant is goed winterhard. De belangrijkste voorzorg is vermijden dat de wortelzone tijdens natte winterperioden langdurig verzadigd blijft.
Persicaria vivipara kan zich vermeerderen via de broedbolletjes aan de bloeistengels, maar wordt niet op dezelfde manier toegepast als sterk woekerende duizendknopen. Nieuwe zaailingen of jonge plantjes verschijnen vooral in de omgeving van de moederplant. Wie uitbreiding wil beperken, kan de bloeistengels verwijderen voordat de broedbolletjes afvallen. Controle blijft vooral nuttig in een kleine rotstuin, waar ook beperkte verspreiding snel zichtbaar wordt.