- Tous les produits
- Sierplanten
- Bomen
- Loofbomen
- PARROTIA PERSICA 'VANESSA' HAUT-TIGE
- Loofbomen
Smaller groeiend Perzisch ijzerhout
Parrotia persica 'Vanessa' onderscheidt zich van de soort door zijn meer opgaande, relatief smalle kroon. Als hoogstam vormt hij een duidelijke stam met daarboven een ovale kroon. De uiteindelijke omvang hangt af van bodem, standplaats en leeftijd, maar deze cultivar blijft doorgaans smaller dan de gewone Parrotia persica.
Het groene blad krijgt in de herfst een wisselende verkleuring met gele, oranje, rode en soms paarsachtige tinten. De precieze kleur verschilt van jaar tot jaar en is doorgaans het krachtigst na zonnige nazomerdagen en koele nachten. In de late winter verschijnen kleine roodachtige bloemen op het nog kale hout.
Bij oudere bomen begint de schors in onregelmatige platen af te bladderen. Daardoor ontstaat een gevlekt patroon in grijze, groene en bruinachtige tinten. Dit kenmerk ontwikkelt zich geleidelijk en is bij jonge bomen nog weinig zichtbaar.
Standplaats en verzorging
'Vanessa' groeit het best in de zon tot halfschaduw, op een voedzame bodem die voldoende vocht vasthoudt maar niet langdurig nat blijft. Geef een pas geplante hoogstam tijdens droge perioden regelmatig water, zodat de kluit niet uitdroogt. Eenmaal goed ingeworteld vraagt de boom weinig onderhoud.
Snoei is normaal alleen nodig om beschadigde, kruisende of ongewenst laag geplaatste takken te verwijderen. Zware snoei is niet aangewezen, omdat de natuurlijke, opgaande kroonvorm een belangrijk kenmerk van deze cultivar is.
| Convient pour | Jardin sur toit, Arbre ou plante solitaire, Multitronc, Baliveau, Haute-tige |
| Emplacement | Soleil, Mi-ombre, Tolère une humidité temporaire élevée |
| Caractéristique | Coloration automnale remarquable, Tolère le vent, Écorce remarquable |
| Vitesse de croissance | Moyen |
| Forme | Croissance irrégulière |
| Convient comme | Topiaire |
Ja. 'Vanessa' is geselecteerd om zijn meer opgaande en relatief smalle kroon. Daardoor neemt hij minder breedte in dan een breed uitgroeiende Parrotia persica. Er moet wel voldoende ruimte voor een middelgrote boom worden voorzien: de kroon wordt met de jaren breder en blijft niet strikt zuilvormig. De uiteindelijke omvang hangt ook af van de bodem, beschikbare wortelruimte en groeicondities.
Het blad kan in de herfst verkleuren van geel en oranje tot rood en paarsachtig. Niet iedere boom toont elk jaar alle tinten even sterk. Zonnige nazomerdagen, koele nachten, bodemvocht en het moment van bladval beïnvloeden de kleur. Op een voldoende lichte standplaats is de herfstverkleuring doorgaans intenser dan in diepe schaduw.
De gevlekte schors is vooral een kenmerk van oudere bomen. Bij jonge exemplaren blijft de stam aanvankelijk vrij egaal. Naarmate stam en gesteltakken dikker worden, laat de bast plaatselijk los en ontstaat een patroon van grijze, groene en bruinachtige vlakken. Dit proces verloopt geleidelijk; de karakteristieke schors mag daarom niet onmiddellijk na het planten worden verwacht.
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke plaats met een voedzame, goed doorlatende bodem. De grond mag vochthoudend zijn, maar langdurig stagnerend water rond de wortels is ongunstig. Op droge grond vraagt een pas geplante hoogstam tijdens de eerste jaren extra water. Voorzie daarnaast voldoende vrije kroon- en wortelruimte, zodat de boom zijn natuurlijke vorm kan ontwikkelen.
Nee. De opgaande kroon ontwikkelt zich het best met beperkte snoei. Verwijder alleen beschadigde, kruisende of verkeerd geplaatste takken en voorkom grote snoeiwonden. Wie de doorgang onder de kroon wil behouden, kan jonge lage takken geleidelijk laten verwijderen. Snoei niet meerdere dikke takken tegelijk, omdat dit de natuurlijke kroonvorm verstoort.
