- Tous les produits
- Sierplanten
- Bodembedekkers
- MUKGENIA 'NOVA FLAME'
- Bodembedekkers
× Mukgenia NOVA® 'Flame' is een kruising tussen Mukdenia en Bergenia. De cultivar combineert het stevige, glanzende blad van Bergenia met de diep getande bladrand en uitgesproken herfstkleur van Mukdenia. Het groene blad krijgt rode tot paarsrode randen, waarna het in het najaar steeds verder rood verkleurt.
Van april tot juni verschijnen donkerroze bloemen op stengels die boven het lage bladerdek uitsteken. De plant vormt een compacte, langzaam uitdijende pol van ongeveer 20 cm hoog en 35 cm breed. Met de bloemstengels wordt hij circa 30 cm hoog. Het blad blijft relatief lang aanwezig, maar verdwijnt uiteindelijk tijdens de winter.
Standplaats en toepassing
'Nova Flame' groeit het best in halfschaduw, op een humusrijke bodem die voldoende vochthoudend en tegelijk goed doorlatend is. Langdurige droogte wordt slecht verdragen. Op een zonnigere plaats moet de grond daarom gelijkmatig vochtig blijven, vooral tijdens warme zomerperioden.
Door de lage, polvormige groei is deze vaste plant bruikbaar langs een beschaduwde border, onder bladverliezende heesters of als kleinschalige bodembedekker. Ook in een pot kan hij goed groeien, op voorwaarde dat de potgrond niet langdurig uitdroogt. Let bij het planten erop dat het hart van de plant niet te diep onder de grond komt.
Nee. Het stevige blad blijft doorgaans langer aanwezig dan bij Mukdenia, maar sterft uiteindelijk af tijdens de late herfst of winter. In het voorjaar loopt de plant opnieuw uit vanuit de ondergrondse delen. De precieze duur van het winterbeeld hangt af van de weersomstandigheden. Na een vroege, strenge vorst kan het blad sneller verdwijnen. Afgestorven bladeren kunnen tegen het einde van de winter worden weggehaald, voordat de nieuwe groei begint.
Een zonnige standplaats is mogelijk wanneer de bodem koel en gelijkmatig vochtig blijft, maar halfschaduw is doorgaans veiliger. In volle zon droogt de grond sneller uit en kan de plant tijdens warme perioden terugvallen. Een plaats met ochtendzon en beschutting tegen de felle namiddagzon sluit goed aan bij zijn vochtbehoefte. Op droge zandgrond is deze cultivar minder geschikt, tenzij de bodem ruim met organisch materiaal wordt verbeterd en tijdens droogte water krijgt.
Ja, maar vooral als lage bodembedekker voor kleinere oppervlakken. De plant vormt compacte pollen en breidt zich geleidelijk uit via korte wortelstokken. Hij sluit de bodem daardoor minder snel dan sterk groeiende bodembedekkers. In een beschaduwde border of onder bladverliezende heesters komt het gekleurde blad goed tot zijn recht. Voor een sneller gesloten vak zijn meerdere planten nodig, geplant in een humusrijke bodem die tijdens de zomer niet uitdroogt.
De rode bladtekening is een kenmerk van deze hybride. Jong en volgroeid groen blad vertoont rood tot paarsrood langs de diep getande randen. Naarmate het groeiseizoen vordert, kan die verkleuring zich verder over het blad verspreiden. In het najaar wordt de rode kleur doorgaans het sterkst. De intensiteit varieert met licht, temperatuur en groeiomstandigheden. Op een te donkere standplaats kan de rode tekening minder uitgesproken zijn.
De belangrijkste aandachtspunten zijn droogte en vraat door slakken. Vooral jonge bladeren kunnen in het voorjaar door slakken of huisjesslakken worden beschadigd. Langdurig droge grond remt de groei en kan verdroging van de bladranden veroorzaken. Tegelijk is een voortdurend natte, slecht doorlatende bodem ongeschikt voor de wortels. Een humusrijke grond die vocht vasthoudt zonder drassig te blijven, geeft het meest evenwichtige resultaat.