- Tous les produits
- Sierplanten
- Sierstruiken
- Bladverliezend
- MAGNOLIA ACUMINATA 'BLUE OPAL'
- Bladverliezend
Magnolia acuminata 'Blue Opal' onderscheidt zich vooral door haar ongebruikelijke bloemkleur. De gesloten bloemen zijn blauwgroen met een licht grijsblauwe waas. Naarmate ze opengaan, worden de lichtgele binnenste bloembladen zichtbaar. De bloei valt doorgaans in april en mei en verschijnt tegelijk met het uitlopende blad.
Deze bladverliezende magnolia groeit middelmatig snel en vormt een opgaande, enigszins grillige boom met een halfopen kroon. Een volwassen exemplaar wordt doorgaans 4 tot 6 meter hoog. De grote, glanzend heldergroene bladeren geven de boom na de bloei een stevig zomerbeeld.
'Blue Opal' groeit het best op een warme, zonnige standplaats in voldoende doorlatende grond. Verschillende bodemsoorten zijn bruikbaar, zolang water niet langdurig rond de vlezige wortels blijft staan. Een voortdurend natte of sterk verdichte bodem verhoogt het risico op wortelproblemen. Door de bijzondere bloei en losse kroonvorm komt deze cultivar het duidelijkst tot zijn recht als solitaire boom.
Niet volledig. De gesloten bloemen en buitenste bloembladen zijn blauwgroen en dragen een licht grijsblauwe waas. Bij het openen worden de lichtgele binnenste bloembladen zichtbaar, waardoor de bloem geleidelijk een tweekleurig uiterlijk krijgt. De naam 'Blue Opal' verwijst dus vooral naar de opvallende kleur van de knoppen en de buitenzijde van de bloemen, niet naar een zuiver blauwe, volledig geopende bloem.
Deze cultivar bereikt doorgaans een hoogte van ongeveer 4 tot 6 meter. Hij groeit middelmatig snel en ontwikkelt een opgaande, enigszins grillige kroon. De uiteindelijke omvang hangt mede af van de bodem, beschikbare wortelruimte en standplaats. Voorzie daarom voldoende ruimte rondom de boom; 'Blue Opal' is minder geschikt voor een zeer smalle border of een plaats vlak bij een gevel.
Nee. De bloemen verschijnen doorgaans in april en mei, tegelijk met het uitlopen van de bladeren. Daardoor verschilt het bloeibeeld van magnolia's die hun bloemen duidelijk vóór het blad tonen. De blauwgroene buitenzijde en het lichtgele hart blijven tussen het jonge blad wel goed herkenbaar.
Ja, op voorwaarde dat de kleigrond voldoende doorlatend is. De vlezige magnoliawortels verdragen geen langdurig stilstaand water. Op zware, verdichte klei is een ruime plantplaats met een goede bodemstructuur daarom belangrijk. Plant niet in een laagte waar regenwater zich verzamelt en vermijd beschadiging of sterke verdichting van de grond rond de wortelzone.
Regelmatige vormsnoei is doorgaans niet nodig. De enigszins grillige kroon behoort tot het natuurlijke karakter van deze cultivar. Beperk snoei tot het verwijderen van beschadigde, kruisende of ongewenst geplaatste takken. Zware snoei kan de natuurlijke kroonvorm verstoren en veroorzaakt relatief grote snoeiwonden, waardoor een ruime standplaats vanaf de aanplant de voorkeur krijgt.