- Tous les produits
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- LYSIMACHIA PUNCTATA 'ALEXANDER'
- Vaste planten
Puntwederik (Lysimachia punctata 'Alexander') onderscheidt zich door zijn bontgerande blad. De jonge bladeren hebben vaak roze nuances, waarna de bladrand crèmewit wordt. In juni en juli verschijnen gele bloemen langs het bovenste deel van de rechtopstaande stengels. De plant wordt doorgaans 60 tot 70 cm hoog.
'Alexander' groeit het best in de zon of halfschaduw, op een humusrijke bodem die voldoende vocht vasthoudt maar goed doorlatend blijft. Op droge zandgrond kan de groei terugvallen. Bij een zonnige standplaats is een gelijkmatige bodemvochtigheid belangrijk.
De plant breidt zich uit met ondergrondse worteluitlopers. Daardoor vormt hij na verloop van tijd een dichte groep, maar in een kleine border kan begrenzing nodig zijn. Volledig groene scheuten worden het best aan de basis verwijderd, zodat ze het bonte blad niet gaan overheersen. De afgestorven stengels kunnen aan het einde van de winter tot bij de grond worden teruggeknipt.
Volledig groene scheuten ontstaan door terugloop naar de oorspronkelijke, niet-bonte bladvorm. Deze scheuten bevatten meer bladgroen en kunnen daardoor krachtiger groeien dan de bontgerande delen. Verwijder ze zodra ze zichtbaar worden en knip ze terug tot aan hun oorsprong, liefst zo laag mogelijk. Alleen de bladeren afknippen volstaat meestal niet, omdat dezelfde scheut opnieuw groen kan uitlopen. Regelmatige controle helpt om de kenmerkende crèmewitte bladtekening van 'Alexander' te behouden.
'Alexander' breidt zich uit met ondergrondse worteluitlopers en kan daardoor een brede, dichte groep vormen. Hoe snel dat gebeurt, hangt af van de bodem en de beschikbare vochtigheid. In voedselrijke, vochthoudende grond verloopt de uitbreiding doorgaans sterker dan op een drogere standplaats. Controleer de randen van de pol jaarlijks wanneer de plant naast minder krachtige vaste planten staat. Ongewenste uitlopers kunnen met een spade worden afgestoken. In een kleine border kan een wortelbegrenzer nuttig zijn.
Nee. De roze tint is vooral zichtbaar aan het jonge blad en langs de bladranden tijdens het uitlopen. Naarmate het blad rijpt, verandert deze kleur doorgaans in crèmewit rond een groen bladcentrum. De precieze intensiteit kan variëren met het groeistadium en de standplaats. Het volwassen zomerblad blijft dus bont, maar vertoont meestal veel minder roze dan de voorjaarsscheuten. Volledig groene stengels horen niet bij de normale verkleuring en worden het best aan de basis verwijderd.
Droge zandgrond is niet de beste keuze voor deze cultivar. Puntwederik groeit betrouwbaarder in humusrijke grond die voldoende vocht vasthoudt zonder langdurig stilstaand water. Op lichte zandgrond kan compost de vochtbuffer verbeteren, maar tijdens langere droge perioden blijft water geven aangewezen. Vooral een zonnige standplaats droogt sneller uit. Wanneer de bodem structureel droog en arm is, blijft de plant doorgaans minder krachtig en kan de bloei beperkter zijn.
Knip de afgestorven stengels aan het einde van de winter terug tot enkele centimeters boven de grond, voordat de nieuwe scheuten zich duidelijk ontwikkelen. De bovengrondse delen sterven in de winter af; de plant loopt in het voorjaar opnieuw vanuit de basis uit. Een snoeibeurt tijdens het groeiseizoen is normaal niet nodig. Verwijder wel meteen eventuele volledig groene scheuten en steek ongewenste worteluitlopers af wanneer de pol buiten de beschikbare ruimte groeit.