- Tous les produits
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- LINARIA PURPUREA
- Vaste planten
Luchtige bloei op slanke stengels
Paarse vlasleeuwenbek (Linaria purpurea) vormt opgaande, fijn bebladerde stengels met lange aren van kleine purperviolette bloemen. De plant wordt doorgaans 60 tot 80 cm hoog en bloeit van juli tot in september. De smalle bloemaren geven hoogte aan een border zonder een zwaar volume te vormen. De bloemen worden bezocht door bijen en andere bestuivende insecten.
Linaria purpurea is een kortlevende vaste plant, maar zaait zich op geschikte plaatsen gemakkelijk uit. Daardoor kan ze langer in de tuin aanwezig blijven dan de levensduur van één afzonderlijke plant doet vermoeden. Wie spontane zaailingen wenst, laat een deel van de uitgebloeide aren staan.
Standplaats en bodem
Plant vlasleeuwenbek bij voorkeur in de volle zon en in lichte, goed doorlatende grond. Een matig voedselrijke tot eerder schrale bodem is geschikt. Na het inwortelen verdraagt de plant droge zomerperiodes behoorlijk goed.
Zware grond die tijdens de winter langdurig nat blijft, is minder geschikt. Onder zulke omstandigheden kunnen de wortels wegvallen en gedraagt de plant zich soms eerder als een tweejarige. Op kleigrond zijn een luchtige bodemstructuur en een goede afwatering daarom belangrijk.
Linaria purpurea kan in België als vaste plant overwinteren, maar is van nature niet bijzonder langlevend. Vooral zware grond die tijdens de winter nat blijft, verhoogt de kans op uitval. Op een zonnige plaats met een lichte, goed doorlatende bodem zijn de vooruitzichten beter. De soort houdt zichzelf bovendien vaak in stand door spontane uitzaai. Daardoor kunnen in het voorjaar nieuwe planten verschijnen, ook wanneer oudere exemplaren na enkele jaren verdwijnen.
Ja, paarse vlasleeuwenbek zaait zich doorgaans gemakkelijk uit wanneer enkele uitgebloeide bloemaren mogen afrijpen. De zaailingen verschijnen vooral in open, lichte grond waar weinig dichte begroeiing aanwezig is. Wie uitbreiding wil beperken, knipt de aren weg voordat het zaad rijp wordt. Wie de plant in de border wil behouden, laat juist enkele aren staan. Jonge zaailingen kunnen voorzichtig verplaatst worden zolang ze nog klein zijn.
Dat kan alleen wanneer de kleigrond voldoende doorlatend is. Compacte klei die in de winter langdurig nat blijft, is ongunstig omdat de wortels gevoelig zijn voor koude nattigheid. Plant bij voorkeur op een verhoogde of goed afwaterende plaats en verbeter de bodemstructuur zonder een waterhoudende plantput te maken. Op zware, slecht gedraineerde grond kan Linaria purpurea sneller wegvallen en zich eerder als een kortlevende of tweejarige plant gedragen.
Knip de uitgebloeide stengels na de eerste grote bloeigolf terug. Bij gunstig zomerweer kan de plant daarna nieuwe bloemstengels vormen en later opnieuw bloeien. Terugknippen vermindert wel de spontane uitzaai. Wie nieuwe zaailingen wenst, laat daarom enkele rijpe bloemaren staan en verwijdert alleen de overige stengels. Zo blijft de plant langer verzorgd ogen zonder de natuurlijke verjonging volledig te verhinderen.
Ja, mits de plant in de volle zon staat en de grond goed doorlatend is. Eenmaal ingeworteld verdraagt Linaria purpurea droge zomerperiodes doorgaans goed. Jonge planten hebben tijdens langdurige droogte nog water nodig om een voldoende wortelstelsel te vormen. Voortdurend vochtige of sterk bemeste grond is minder passend dan een lichte, matig voedselrijke bodem. Vooral winterse nattigheid vormt een groter risico dan tijdelijke droogte in de zomer.