INDOCALAMUS TESSELLATUS

In kleinere tuinen is een wortelbegrenzer sterk aangewezen. Indocalamus tessellatus vormt ondergrondse wortelstokken die zich buiten de oorspronkelijke plantplaats kunnen uitbreiden. Zonder begrenzing kan het massief na verloop van tijd breder worden dan gewenst. Plaats de begrenzer rondom de volledige plantzone en controleer regelmatig of wortelstokken niet over de bovenrand groeien. In een ruime, natuurlijk aangelegde tuin kan de plant zonder begrenzing worden gebruikt wanneer voldoende uitbreidingsruimte beschikbaar is.

De bladeren worden vaak ongeveer 30 tot 40 cm lang en kunnen onder gunstige omstandigheden nog groter uitgroeien. Daarmee heeft deze soort opvallend groter blad dan de meeste andere tuinbamboes. De uiteindelijke bladgrootte hangt af van bodemvocht, voeding en beschutting. Op een droge of winderige standplaats blijven de bladeren doorgaans kleiner en kunnen de randen beschadigen. Een humusrijke bodem en bescherming tegen uitdrogende wind bevorderen een vol, gesloten bladerdek.

Ja, Indocalamus tessellatus is wintergroen. Het blad blijft tijdens zachte Belgische winters grotendeels aan de plant. Bij stevige vorst, uitdrogende oostenwind of winterzon op bevroren grond kan bladschade ontstaan. De bladeren worden dan bruin aan de randen of drogen gedeeltelijk in. Dit betekent doorgaans niet dat de wortelstokken beschadigd zijn. Beschadigd blad kan in het voorjaar worden verwijderd, waarna nieuwe scheuten en bladeren het massief opnieuw sluiten.

Deze bamboe groeit zowel in zon als in halfschaduw en schaduw. Een beschutte plaats in halfschaduw is vaak gunstig voor de kwaliteit van het grote blad, omdat de bodem er minder snel uitdroogt. In volle zon is een gelijkmatig vochtige bodem belangrijk. Diepe schaduw wordt verdragen, al kan het massief daar minder compact worden. Vermijd vooral een combinatie van felle zon, droge grond en veel wind; onder zulke omstandigheden ontstaan sneller bruine of ingescheurde bladeren.

Dat kan, maar alleen wanneer de beschikbare groeiruimte duidelijk wordt begrensd. De plant blijft met ongeveer 1 tot 1,5 meter relatief laag, maar breidt zich ondergronds uit via wortelstokken. Een gesloten wortelbegrenzer voorkomt dat hij tussen andere beplanting of onder verharding terechtkomt. Houd daarnaast rekening met het brede, overhangende blad, dat meer horizontale ruimte inneemt dan de stengels doen vermoeden. Zonder begrenzing past deze soort beter in ruime plantvakken waar hij een dicht massief mag vormen.