ILEX AQUIFOLIUM 'GOLDEN VAN TOL'

Nee. 'Golden van Tol' is een zelfbestuivende vrouwelijke cultivar en kan zonder mannelijke hulst rode bessen vormen. De hoeveelheid bessen kan per jaar verschillen door de bloeiomstandigheden, de standplaats en het weer tijdens de bestuivingsperiode. De kleine witte bloemen verschijnen doorgaans in mei en juni, waarna de bessen zich in de loop van de zomer ontwikkelen en vanaf de herfst kleuren.

Nee. Het blad is vrijwel stekelloos en duidelijk minder scherp dan dat van veel andere cultivars van de gewone hulst, maar plaatselijk kunnen nog tanden of stekels voorkomen. Draag daarom handschoenen bij het planten en snoeien. De beperkte stekelvorming maakt deze cultivar wel aangenamer om te onderhouden op plaatsen waar regelmatig langs de plant wordt gelopen.

De bonte bladtekening blijft in halfschaduw herkenbaar, maar ontwikkelt zich doorgaans het duidelijkst op een zonnige standplaats. In te diepe schaduw kan het contrast tussen het donkergroene blad en de goudgele rand minder uitgesproken worden. Een plaats in de zon tot lichte halfschaduw is daarom het meest geschikt wanneer de bladkleur het belangrijkste keuzecriterium is.

Ja. De breed opgaande en dichte groei maakt deze cultivar geschikt voor een wintergroene haag of scherm. Snoei bij voorkeur in het vroege voorjaar en verwijder per beurt niet meer dan nodig om de vorm te behouden. Gebruik een scherpe snoeischaar voor zichtbare takken; zo worden minder bladeren doormidden geknipt dan met een grovere heggenschaar.

Nee. De rode bessen zijn uitsluitend siervruchten en mogen niet worden gegeten. Houd hiermee rekening wanneer de struik wordt geplant op een plaats waar kleine kinderen of huisdieren gemakkelijk bij de vruchten kunnen. Ook bij het snoeien en verwerken van takken zijn handschoenen aangewezen, omdat sommige bladeren nog scherpe tanden kunnen dragen.