- Tous les produits
- Sierplanten
- Sierstruiken
- Bladverliezend
- COTONEASTER HORIZONTALIS 'VARIEGATUS'
- Bladverliezend
De bonte dwergmispel (Cotoneaster horizontalis 'Variegatus') groeit laag en breed met vrijwel horizontale, regelmatig vertakte twijgen. Deze visgraatstructuur blijft ook na de bladval goed zichtbaar. De cultivar blijft compacter en groeit minder krachtig dan de gewone Cotoneaster horizontalis.
Het kleine, donkergroene blad is afgeboord met een onregelmatige crèmewitte rand. In de herfst verschijnen roze, rode en bronsachtige tinten. Tijdens zachte winters kan een deel van het blad aan de plant blijven; na strengere vorst is hij doorgaans bladverliezend.
In mei verschijnen kleine witroze bloemen. Daarna ontwikkelen zich helderrode vruchten, die in het najaar sterk afsteken tegen het bonte blad en geregeld tot in de winter aan de takken blijven. De bloemen worden bezocht door bestuivende insecten en de vruchten zijn voedsel voor vogels.
'Variegatus' groeit het best in de zon of halfschaduw. Op een zonnige plaats blijven de bladtekening en herfstkleur doorgaans het duidelijkst. Een goed doorlatende bodem is belangrijk, vooral tijdens de winter. De plant verdraagt kalk en vraagt na het inwortelen weinig onderhoud.
Door zijn lage, spreidende groei is deze cultivar geschikt als bodembedekkende heester, voor taluds en langs lage muren. Tegen een muur kan hij hoger uitgroeien, maar de takken hechten zichzelf niet vast. Snoei is meestal alleen nodig om lange of verkeerd groeiende scheuten terug te nemen.
'Variegatus' blijft doorgaans ongeveer 45 tot 70 cm hoog en groeit breder dan hoog. Reken op een uiteindelijke breedte van ongeveer 90 tot 150 cm, afhankelijk van bodem, standplaats en snoei. Tegen een muur kunnen de takken hoger worden geleid, maar de plant klimt niet zelfstandig. Voor een vrije, herkenbare visgraatvorm is voldoende zijdelingse ruimte nodig.
Deze cultivar is in België niet betrouwbaar wintergroen. Tijdens zachte winters kan hij een deel van zijn blad behouden, maar na strengere vorst valt het blad meestal grotendeels af. De kale, horizontaal vertakte twijgen blijven dan zichtbaar. Ook de rode vruchten kunnen een deel van de winter aan de plant blijven, tenzij vogels ze eerder opeten.
Ja, de spreidende takken kunnen langs een lage muur worden geleid. Cotoneaster horizontalis 'Variegatus' vormt echter geen hechtwortels of ranken en klimt dus niet zelfstandig. Voor een hogere toepassing moeten jonge takken worden aangebonden of ondersteund. Zonder begeleiding groeit de plant vooral breed over de grond en blijft hij aanzienlijk lager.
In diepe schaduw kan het contrast tussen het groene blad en de crèmewitte bladrand minder uitgesproken worden. Een standplaats in de zon of lichte halfschaduw geeft doorgaans de duidelijkste bladtekening en herfstverkleuring. Verschijnen er volledig groene scheuten, verwijder die dan bij de basis. Zulke scheuten kunnen krachtiger groeien en op termijn het bonte gedeelte overheersen.
Regelmatige snoei is niet nodig. Verwijder in het vroege voorjaar dood hout en neem alleen takken terug die buiten de beschikbare ruimte groeien. Snoei niet alle jonge zijtakken kort, want daardoor verdwijnt de kenmerkende visgraatstructuur. Een sterke snoeibeurt kan bovendien tijdelijk ten koste gaan van de bloei en de daaropvolgende vruchtdracht.