De geelbladige hazelaar (Corylus avellana 'Aurea') onderscheidt zich door zijn goudgele tot geelgroene voorjaarsblad. Naarmate het seizoen vordert, wordt het blad geleidelijk groener. Op een zonnige standplaats blijft de gele kleur doorgaans het duidelijkst; halfschaduw wordt eveneens goed verdragen.
De struik groeit breed en vertakt meestal vanaf de basis. De uiteindelijke omvang hangt sterk af van de bodem en de snoei, maar voor een volwassen exemplaar moet meerdere meters ruimte worden voorzien. Corylus avellana 'Aurea' is bladverliezend en oppervlakkig wortelend.
De hangende, gele mannelijke katjes verschijnen aan het einde van de winter of in het vroege voorjaar, nog vóór de bladontwikkeling. Na een geslaagde windbestuiving kunnen in het najaar eetbare hazelnoten rijpen. Voor een regelmatige vruchtzetting staat bij voorkeur een andere hazelaar met een overlappende bloeitijd in de omgeving.
Deze cultivar groeit in de meeste normale tuinbodems, op voorwaarde dat langdurig natte grond wordt vermeden. Snoei is niet noodzakelijk, maar oude takken en ongewenste opslag kunnen aan de basis worden verwijderd. Door geregeld enkele oudere takken weg te nemen, blijft de struik open en ontstaat ruimte voor jonge scheuten.
