- Tous les produits
- Sierplanten
- Sierstruiken
- Bladverliezend
- CORNUS (X) VENUS
- Bladverliezend
Cornus VENUS is een hybride bloemkornoelje die vooral opvalt door zijn zeer grote bloeiwijzen. De eigenlijke bloemen zijn klein en groen, maar worden omgeven door vier brede, crèmewitte schutbladeren. Samen kunnen die een doorsnede van meer dan 15 cm bereiken. Bij het uitbloeien kunnen de schutbladeren licht purperrood verkleuren.
De bloei valt doorgaans in mei en juni. Jonge planten groeien aanvankelijk vrij open en zijn soms nog weinig vertakt. Met de jaren ontwikkelt zich een brede, afgeronde kroon. Reken op ongeveer 6 tot 9 m hoogte en een vergelijkbare breedte, zodat voldoende ruimte nodig is om de natuurlijke vorm tot haar recht te laten komen.
Het donkergroene blad krijgt in de herfst rode tot purperrode tinten en valt daarna af. Cornus VENUS groeit het best in de zon of halfschaduw, op een humusrijke, vochthoudende maar goed doorlatende bodem. Langdurig natte grond en sterke uitdroging zijn minder geschikt. Op uitgesproken kalkrijke grond kan de groei terugvallen en kan bladvergeling optreden.
Door zijn brede kroon en opvallende bloei komt deze bloemkornoelje het best tot zijn recht als solitaire boom, op een plek waar zowel bovengronds als ondergronds voldoende ruimte beschikbaar blijft. Regelmatige snoei is niet nodig; beperk ingrepen bij voorkeur tot het verwijderen van beschadigde of verkeerd geplaatste takken.
Cornus VENUS groeit doorgaans uit tot een kleine boom van ongeveer 6 tot 9 m hoog. De kroon kan uiteindelijk ongeveer even breed worden. Jonge exemplaren ogen vaak nog open en enigszins onregelmatig vertakt; de brede, afgeronde kroon wordt pas na enkele jaren duidelijk. Door die uiteindelijke breedte is dit geen boom voor een smalle plantstrook. Voorzie voldoende afstand tot gevels, verhardingen en andere bomen, zodat de horizontale takken zich zonder sterke correctiesnoei kunnen ontwikkelen.
Nee. De kleine, groenachtige bloemen staan samen in het centrum van de bloeiwijze. De vier grote, crèmewitte delen eromheen zijn schutbladeren. Bij Cornus VENUS zijn die uitzonderlijk groot, waardoor een volledige bloeiwijze meer dan 15 cm breed kan worden. De schutbladeren blijven langer zichtbaar dan gewone bloemblaadjes en kunnen bij het uitbloeien een licht purperrode tint aannemen. Dit verklaart waarom de bloei gedurende meerdere weken decoratief blijft.
Een pas geplante Cornus VENUS investeert eerst in de vorming van nieuwe wortels en takken. Daardoor kan de bloei tijdens de eerste jaren beperkt blijven, zeker na verplanting of op een te droge standplaats. Ook een tekort aan licht, sterke snoei en late nachtvorst kunnen de bloei verminderen. Geef de boom een zonnige tot halfschaduwrijke plek, voorkom uitdroging tijdens de vestigingsperiode en snoei alleen wanneer dat noodzakelijk is. Naarmate de kroon zich ontwikkelt, wordt de bloei doorgaans rijker.
Een licht zure tot neutrale bodem is het meest geschikt. Op uitgesproken kalkrijke grond kan de opname van bepaalde voedingsstoffen worden bemoeilijkt, met bleke of geel verkleurende bladeren en een zwakkere groei als mogelijk gevolg. Verbeter de bodem bij het planten met organisch materiaal, maar vervang niet alleen de grond in een klein plantgat. Een gelijkmatig vochthoudende en goed doorlatende bodem is minstens even belangrijk. Waar de grond sterk kalkhoudend is, verdient een beter kalktolerante boom vaak de voorkeur.
Nee. Cornus VENUS ontwikkelt van nature een brede kroon en vraagt geen jaarlijkse vormsnoei. Verwijder alleen dode, beschadigde, kruisende of verkeerd geplaatste takken. Zware snoei verstoort de natuurlijke kroonvorm en kan de bloei tijdelijk verminderen. Houd al bij de aanplant rekening met de uiteindelijke breedte van de boom; zo blijft correctiesnoei beperkt. Als snoei nodig is, werk dan zorgvuldig en verwijder niet in één keer een groot deel van de kroon.
