- Tous les produits
- Sierplanten
- Sierstruiken
- Bladverliezend
- CORNUS SANGUINEA
- Bladverliezend
Rode kornoelje met opvallend winterbeeld
Rode kornoelje (Cornus sanguinea) is een inheemse, bladverliezende heester met een brede en dicht vertakte groei. Vooral de jonge twijgen vallen op door hun rode kleur. Na de bladval komen ze volledig tot hun recht en geven ze de struik ook tijdens de winter een herkenbaar karakter.
In mei en juni verschijnen roomwitte bloemen in vlakke schermen. Ze trekken verschillende bestuivende insecten aan. Later ontwikkelen zich kleine, zwartblauwe steenvruchten die door vogels worden gegeten. Het groene blad verkleurt in de herfst doorgaans geelrood tot rood.
Standplaats en toepassing
Cornus sanguinea groeit in de zon en halfschaduw en past zich aan uiteenlopende bodems aan. Een zonnige standplaats bevordert doorgaans de bloei, herfstkleur en rode twijgkleur. De soort verdraagt wind en kan na het inwortelen ook met tijdelijk drogere omstandigheden overweg.
Met een gebruikelijke hoogte en breedte van ongeveer 1,5 tot 3 meter is rode kornoelje geschikt voor losse hagen, struwelen en gemengde beplantingen. De struik past vooral waar een natuurlijke groeiwijze en ecologische waarde gewenst zijn.
Snoeien met een duidelijk doel
Snoei is niet noodzakelijk wanneer de struik vrij mag uitgroeien. Voor meer jonge, rood gekleurde twijgen kunnen in het vroege voorjaar geregeld enkele oude takken laag worden weggenomen. Jaarlijks sterk terugsnoeien houdt de plant compacter en stimuleert jong hout, maar beperkt doorgaans de bloei en vruchtvorming.
| Emplacement | Soleil, Mi-ombre |
| Période de floraison | Juin, Juillet |
| Caractéristique | Coloration automnale remarquable, Plante mellifère |
| Convient pour | Plante de haie |
| Couleur des fleurs | Blanc |
| Vitesse de croissance | Moyen |
| Convient comme | Massif |
Rode kornoelje wordt doorgaans ongeveer 1,5 tot 3 meter hoog en kan ongeveer even breed uitgroeien. De uiteindelijke omvang hangt af van bodem, standplaats en snoei. Zonder regelmatige snoei ontstaat een brede, dicht vertakte struik. Door oude takken geregeld laag weg te nemen, blijft de plant jonger en opener. Jaarlijks sterk terugsnoeien houdt hem compacter, maar verandert ook het natuurlijke karakter en vermindert meestal de bloei en vruchtvorming.
Ja. Cornus sanguinea is vooral geschikt voor een losse, bladverliezende haag of als onderdeel van een gemengde inheemse haag. De brede vertakking zorgt voor een natuurlijke afscheiding, terwijl bloemen en vruchten voedsel bieden aan insecten en vogels. Voor een strak geschoren haag zijn andere soorten doorgaans geschikter. Houd rekening met voldoende breedte, want rode kornoelje groeit van nature uit tot een forse struik.
Verwijder in het vroege voorjaar een deel van de oudste takken dicht bij de basis. Daardoor ontstaan nieuwe scheuten, die doorgaans de duidelijkste rode winterkleur hebben. De volledige struik kan ook sterk worden teruggezet wanneer vooral het winterbeeld belangrijk is. Wie bloemen en zwartblauwe vruchten wil behouden, snoeit beter gefaseerd en niet ieder jaar alle takken weg. Zo blijven oudere bloeiende takken aanwezig terwijl de struik toch jong hout vormt.
Een goed ingewortelde Cornus sanguinea verdraagt tijdelijke droge periodes, zeker op een bodem die niet volledig uitdroogt. Op zeer droge zandgrond blijft water geven tijdens langdurige zomerdroogte aangewezen. Jonge planten hebben na de aanplant altijd voldoende vocht nodig om goed te wortelen. De soort is breed aanpasbaar, maar groeit doorgaans krachtiger op een normale, vochthoudende bodem zonder langdurig stilstaand water.
De kleine zwartblauwe steenvruchten worden niet als gebruikelijk eetfruit beschouwd en zijn voor menselijke consumptie weinig aantrekkelijk. Ze hebben vooral ecologische waarde: verschillende vogelsoorten eten de vruchten wanneer ze rijp zijn. Wie de struik voor vogels aanplant, laat daarom best voldoende vruchtdragende takken staan. Jaarlijks volledig terugsnoeien in het voorjaar beperkt de bloei en daardoor ook het aantal vruchten later in het seizoen.
