Tuinbegonia (Begonia grandis subsp. evansiana) onderscheidt zich door het forse, asymmetrische blad. De bovenzijde is groen met rood aangelopen nerven, terwijl de roodbruine onderzijde vooral bij tegenlicht opvalt. De sappige stengels vormen een losse, opgaande pol van doorgaans 40 tot 60 cm hoog.
Vanaf de zomer verschijnen zachtroze bloemen aan gebogen, licht overhangende stengels. De bloei kan bij zacht najaarsweer lang aanhouden. Later in het seizoen ontstaan kleine broedbolletjes in de bladoksels. Ze vallen op de grond en kunnen daar in het voorjaar uitgroeien tot jonge planten.
Deze begonia groeit het best in halfschaduw of lichte schaduw, op een humusrijke bodem die fris tot vochtig blijft maar overtollig water goed afvoert. Volle middagzon kan het sappige blad beschadigen. Ook een natte winterbodem is ongunstig voor de knolachtige wortelbasis.
Hoewel dit een van de beter winterharde begonia’s is, blijft een beschutte standplaats aangewezen in België. De bovengrondse delen sterven in de winter af. Een losse mulchlaag van bladeren beschermt de wortelzone tegen strenge vorst, vooral bij jonge planten. Let tijdens het groeiseizoen op slakkenvraat aan de jonge scheuten en bladeren.
