ALCHEMILLA ERYTHROPODA

Alchemilla erythropoda blijft met ongeveer 10 tot 30 cm duidelijk lager dan veel andere vrouwenmantels. Ook de bladeren en bloemstelen zijn compacter. Kenmerkend zijn het blauwgroene loof en de roodachtig getinte stelen met kleine geelgroene bloemen. Daardoor is deze soort vooral bruikbaar langs borderranden, in een rotstuin of tussen andere lage vaste planten, waar een grotere vrouwenmantel te veel ruimte zou innemen.

Ja, vooral op kleinere oppervlakken. De plant vormt lage, brede pollen en kan in groepsbeplanting de bodem tussen andere lage vaste planten bedekken. Door zijn beperkte hoogte is hij geschikt voor de voorrand van een border, een talud of een rotstuin. Voor grote vakken is het geen snel sluitende bodembedekker; daar zijn voldoende planten en enige tijd nodig om een aaneengesloten beplanting te vormen.

Terugknippen is niet noodzakelijk, maar het verwijderen van de uitgebloeide bloemstelen helpt om spontane uitzaaiing te beperken. Knip daarbij alleen de bloemstelen en eventueel beschadigd blad weg. Het gezonde blauwgroene loof kan blijven staan zolang het verzorgd oogt. In het vroege voorjaar kunnen afgestorven plantendelen worden verwijderd voordat de nieuwe groei begint.

De plant kan in de zon groeien wanneer de bodem niet langdurig uitdroogt. Op een warme, droge standplaats kan het blad sneller minder fris ogen. Halfschaduw is daarom vaak geschikt, zeker op lichtere grond. Belangrijker dan de hoeveelheid zon is een bodem die overtollig water afvoert maar tijdens het groeiseizoen niet voortdurend kurkdroog wordt.

Ja, Alchemilla erythropoda is goed winterhard in Belgische omstandigheden. Het bovengrondse blad sterft in de winter grotendeels af, waarna de plant in het voorjaar opnieuw uitloopt. Vooral tijdens natte winters is een goed doorlatende bodem belangrijk. Langdurig stilstaand water rond de wortels is ongunstiger dan lage wintertemperaturen.