ACORUS CALAMUS 'VARIEGATUS' (BONTE KALMOES)

Alleen wanneer de bodem voortdurend vochtig blijft. Bonte kalmoes is van nature aangepast aan moerasgrond, natte oevers en ondiep water. In een gewone border die tijdens de zomer uitdroogt, blijft de groei achter en kan het blad vroegtijdig verdrogen. Een lage plek waar regenwater langer blijft staan, kan wel geschikt zijn. Op droge zandgrond is deze cultivar geen goede keuze, tenzij de vochtvoorziening structureel kan worden verzekerd.

In het Belgische klimaat blijft het blad doorgaans niet volledig intact. Tijdens zachte winters kan een deel van het loof lang zichtbaar blijven, maar vorst en winterweer veroorzaken meestal verkleuring en afsterving. Het oude blad kan aan het einde van de winter worden weggeknipt. Vanuit de winterharde wortelstokken verschijnen in het voorjaar nieuwe, groen-wit gestreepte scheuten.

Bonte kalmoes breidt zich uit via kruipende wortelstokken, maar groeit doorgaans beheersbaar wanneer de beschikbare ruimte wordt opgevolgd. In een voedselrijke, natte bodem kan de pol na verloop van tijd breder worden. Wordt hij te groot, dan kan hij in het voorjaar worden opgenomen en verdeeld. Aanplanten in een ruime vijvermand kan helpen om de wortelstokken plaatselijk te begrenzen.

Bruine bladpunten ontstaan vaak wanneer de bodem tijdelijk te droog wordt. Bonte kalmoes verlangt een blijvend vochtige tot natte standplaats. Ook ouder blad kan tegen het einde van het groeiseizoen natuurlijk verkleuren. Controleer bij bruine bladeren daarom eerst de vochttoestand. Staat de plant voldoende nat, dan kunnen beschadigde bladeren worden verwijderd zonder de gezonde jonge scheuten weg te knippen.

Een lichte standplaats ondersteunt een duidelijke groen-witte bladtekening. Zon tot lichte halfschaduw is geschikt, zolang de bodem voortdurend nat blijft. Op een zonnige plaats mag de wortelzone niet uitdrogen. In diepere schaduw kan de groei losser worden en komt het kleurcontrast doorgaans minder sterk tot uiting.