- Alle producten
- Sierplanten
- Sierstruiken
- Bladhoudend
- RHODODENDRON 'MAROON SAPPHO'
- Bladhoudend
Witte bloemen met een donker wijnrode tekening
Rhododendron 'Maroon Sappho' bloeit in mei. De bloemknoppen zijn lila en openen tot witte bloemen met een lichte lila zweem. De grote, donker wijnrode vlek op de bovenste kroonlob vormt het meest herkenbare kenmerk van deze cultivar.
De struik groeit bossig en vrij ordelijk. Na ongeveer tien jaar bedraagt de hoogte doorgaans 1,5 tot 1,75 meter. Daarmee blijft 'Maroon Sappho' beter beheersbaar dan de grotere en losser groeiende 'Sappho'. Het donkergroene blad blijft ook in de winter aanwezig.
Standplaats en bodem
Een plaats in lichte halfschaduw biedt de beste omstandigheden. De bodem moet zuur, humusrijk en gelijkmatig vochtig zijn, maar overtollig water vlot afvoeren. Kalkrijke grond kan de opname van voedingsstoffen verstoren en bladvergeling veroorzaken.
Rhododendrons wortelen oppervlakkig. Plant daarom niet dieper dan de bovenzijde van de kluit en vermijd grondbewerking vlak rond de struik. Tijdens droge perioden is water geven belangrijk, vooral bij jonge planten. Gebruik bij voorkeur regenwater wanneer het leidingwater veel kalk bevat.
'Maroon Sappho' groeit compacter en regelmatiger dan de bekende 'Sappho', die op termijn groter en losser kan worden. De bloemen van 'Maroon Sappho' zijn iets kleiner, maar behouden de kenmerkende combinatie van een witte bloem en een sterk contrasterende donkere vlek. Bij deze cultivar is die tekening donker wijnrood. Door de beter beheersbare groei is hij gemakkelijker in te passen in een heesterborder of als afzonderlijke struik.
'Maroon Sappho' bloeit doorgaans in mei. De lila bloemknoppen openen tot witte bloemen met een zachte lila zweem en een donker wijnrode vlek op de bovenste kroonlob. De exacte bloeiperiode kan in België enigszins verschuiven door de ligging van de tuin en het voorjaarsweer. Een koele, halfschaduwrijke standplaats kan de bloemen langer goed houden dan een warme plek in de volle middagzon.
Niet zonder aangepaste bodemomstandigheden. Deze cultivar verlangt een zure, humusrijke grond met een pH van ongeveer 4,5 tot 6. Op kalkrijke bodem kunnen de bladeren geel worden doordat bepaalde voedingsstoffen minder goed beschikbaar zijn. Alleen wat turf- of zuurminnende potgrond aan het plantgat toevoegen biedt op blijvend kalkrijke grond meestal geen duurzame oplossing. Een ruime, structureel zuur gehouden plantzone is dan noodzakelijk.
Reken na ongeveer tien jaar op een hoogte van 1,5 tot 1,75 meter. De uiteindelijke afmetingen hangen af van bodem, vochtvoorziening en standplaats. De struik ontwikkelt een bossige, vrij nette groeiwijze en heeft voldoende ruimte nodig om ook in de breedte uit te groeien. Regelmatig sterk snoeien om hem kunstmatig klein te houden is minder aangewezen; kies liever vooraf een standplaats met voldoende beschikbare ruimte.
Gele bladeren kunnen wijzen op een te hoge bodem-pH, waardoor de plant onder meer ijzer minder goed kan opnemen. Ook langdurig natte grond kan wortelproblemen en bladvergeling veroorzaken. Controleer daarom zowel de zuurtegraad als de afwatering. Plant de kluit niet te diep en gebruik bij voorkeur regenwater als het leidingwater kalkrijk is. Enkele oudere bladeren die vergelen en afvallen zijn bij een wintergroene rhododendron niet noodzakelijk problematisch.