- Alle producten
- Sierplanten
- Bomen
- Loofbomen
- TILIA CORDATA
- Loofbomen
Winterlinde met geurende zomerbloei
Winterlinde (Tilia cordata) is een inheemse loofboom die op termijn ongeveer 20 tot 25 meter hoog kan worden. De aanvankelijk kegelvormige kroon verbreedt later tot een dichte, eironde kroon. Door zijn uiteindelijke omvang komt de soort vooral tot zijn recht langs lanen, in parken en als solitaire boom op ruime percelen.
Het kleine, hartvormige blad is donkergroen met een blauwgroene onderzijde. In juni en juli verschijnen geelgroene bloemen met een sterke, zoete geur. Ze leveren veel nectar en stuifmeel en worden druk bezocht door bijen. Na de bloei ontstaan kleine, ronde nootjes. Het blad verkleurt geel in de herfst en valt daarna af.
Standplaats en bodem
Tilia cordata groeit het best in de zon tot halfschaduw, op een voedzame en voldoende doorlatende bodem die niet langdurig uitdroogt. Eenmaal goed ingeworteld verdraagt de winterlinde droge perioden beter dan verschillende andere lindesoorten. Ook wind, vorst en stedelijke omstandigheden worden doorgaans goed verdragen.
De soort laat zich goed snoeien en kan daarom ook als leiboom of andere regelmatig gevormde boom worden toegepast. Houd bij een vrij uitgroeiend exemplaar rekening met de brede kroon en plant hem niet te dicht bij gebouwen, terrassen of parkeerplaatsen.
| Geschikt voor | Solitaire Boom of Plant, Hoogstam |
| Standplaats | Zon, Halfschaduw, Schaduw |
| Groeisnelheid | Snel, Middelmatig |
| Eigenschap | Geurend, Verdraagt wind, Bijenplant |
| Bloeitijd | Juni |
| Bloeikleur | Geel |
Een vrij uitgroeiende winterlinde wordt doorgaans 20 tot 25 meter hoog en vormt op latere leeftijd een brede, eironde kroon. Op een voedselrijke en vochthoudende bodem kan de boom krachtig ontwikkelen. Door deze uiteindelijke omvang is Tilia cordata vooral geschikt voor ruime tuinen, parken, dreven en landschappelijke beplantingen. De beschikbare breedte is minstens even belangrijk als de hoogte. Regelmatige vormsnoei kan de kroon beperken, maar vraagt blijvend onderhoud en verandert het natuurlijke karakter van de boom.
Als vrij uitgroeiende boom is Tilia cordata meestal te groot voor een kleine tuin. De winterlinde kan meer dan 20 meter hoog worden en ontwikkelt uiteindelijk een brede kroon. Een voorgevormde leiboom of regelmatig gesnoeide vorm kan wel bruikbaar zijn wanneer voldoende wortelruimte aanwezig is. Daarbij moet de snoei consequent worden voortgezet. Voor een kleine tuin waar een boom natuurlijk mag uitgroeien, is een compactere soort of cultivar doorgaans een betere keuze.
Winterlinde verdraagt droge perioden redelijk goed zodra het wortelgestel volledig ontwikkeld is. Jonge bomen hebben tijdens droge voorjaren en zomers wel extra water nodig. De beste groei ontstaat op een voedzame, doorlatende bodem die voldoende vocht vasthoudt. Op zeer droge of arme zandgrond blijft de ontwikkeling trager en kan droogtestress optreden. Een ruime plantspiegel en een organische mulchlaag helpen om het bodemvocht tijdens de eerste jaren gelijkmatiger te houden.
Ja. Tilia cordata verdraagt regelmatige snoei en kan als leiboom of strak gevormde boom worden toegepast. De jonge scheuten worden langs een raamwerk geleid en doorgaans jaarlijks teruggesnoeid om het scherm compact te houden. Achterstallig onderhoud leidt snel tot zwaardere takken en een grovere structuur. Snoei bij voorkeur tijdens de rustperiode of in de zomer, maar vermijd ingrijpende snoei tijdens het uitlopen. Een leivorm blijft alleen behouden wanneer de onderhoudssnoei consequent wordt uitgevoerd.
Ja, ook op winterlinde kunnen bladluizen voorkomen. Hun suikerrijke uitscheiding, honingdauw, kan op onderliggende verharding, tuinmeubelen of voertuigen terechtkomen. De mate waarin dit gebeurt, varieert per groeiplaats en per jaar. Een gezonde boom op een ruime, geschikte standplaats ondervindt doorgaans minder stress, maar volledige afwezigheid van bladluizen kan niet worden gegarandeerd. Plant een linde daarom bij voorkeur niet rechtstreeks boven een terras of parkeerplaats wanneer kleverige neerslag daar hinderlijk zou zijn.
