SYRINGA VULGARIS 'MME LEMOINE'

'Mme Lemoine' vormt een brede struik die zowel in de hoogte als in de breedte enkele meters kan innemen. De uiteindelijke afmetingen hangen af van de standplaats, bodem en gekozen groeivorm. Voorzie daarom voldoende vrije ruimte rond de plant. In een beperkte tuin kan de struik met gerichte verjongingssnoei beheersbaar worden gehouden, maar jaarlijks sterk terugsnoeien gaat ten koste van de natuurlijke vorm en de bloei.

Snoei 'Mme Lemoine' kort na de bloei in mei. De struik vormt later in het groeiseizoen de bloemknoppen voor het volgende voorjaar. Een sterke snoei in de winter of het vroege voorjaar verwijdert daarom een groot deel van de komende bloei. Beperk de ingreep bij voorkeur tot uitgebloeide pluimen, storende takken en enkele oudere takken die aan de basis worden weggenomen. Zo blijft de struik luchtig zonder zijn natuurlijke vorm te verliezen.

Een tekort aan zon is een veelvoorkomende oorzaak van een beperkte bloei. 'Mme Lemoine' vormt de meeste bloemen op een zonnige standplaats. Ook snoei op het verkeerde moment kan de bloemknoppen verwijderen. Snoei daarom uitsluitend kort na de bloei. Een zeer voedselarme bodem of een overmatige stikstofbemesting kan eveneens leiden tot veel bladgroei en weinig bloemen. Geef de struik voldoende tijd om zich na het planten te vestigen.

Deze sering groeit het best in een voedzame, humusrijke bodem met een neutrale tot kalkhoudende reactie. Zowel leem-, klei- als zandgrond kan geschikt zijn wanneer de bodem voldoende vruchtbaar is en een goede structuur heeft. Sterk zure grond is minder gunstig. Werk bij arme zandgrond organisch materiaal door de bovenlaag om het vocht- en voedselhoudend vermogen te verbeteren, zonder de plant voortdurend zwaar te bemesten.

De ongeopende bloemknoppen zijn licht groengeel, maar de volledig geopende bloemen kleuren zuiver wit. Elke bloem is volledig gevuld en heeft smalle kroonlobben, waardoor de bloempluimen een fijnere structuur krijgen dan bij enkelbloemige seringen. De pluimen zijn groot en vrij breed. De witte bloemkleur gaat samen met een sterke, kenmerkende seringgeur en is vooral zichtbaar tijdens de hoofdbloei in mei.