Overslaan naar inhoud
  1. Alle producten
  2. Sierplanten
  3. Meerjarige vaste planten
  4. Vaste planten
  5. SILENE DIOICA
  6. Vaste planten
Prijslijst: B2C prijslijst Prijslijst
Prijslijst: B2C prijslijst Prijslijst
SILENE DIOICA

SILENE DIOICA

SILENE DIOICA
(0 beoordeling)
Dagkoekoeksbloem is een inheemse vaste plant met rozerode bloemen vanaf eind april, vaak gevolgd door een lange nabloei. Ze groeit van nature op vochtige, humusrijke grond in lichte loofbossen, langs struweelranden en aan waterkanten.


Verzending via pakketdienst: €15 per bestelling, ongeacht het aantal planten dat in één doos past.
€ 2,52 (incl. btw) € 2,52 € 2,67

1 stuk
€ 2,52 /stuk
10 stuks
€ 2,27 /stuk
50 stuks
€ 1,89 /stuk
  • LEVERINGSVORM
In winkelmandje
Toevoegen aan verlanglijst

Nuttige informatie

  • 1 Jaar 
  • Betaal veilig met verschillende betaalmethoden
  • Levering boven €500 is gratis
  • Producten worden binnen de 7 dagen geleverd
Contact
LEVERINGSVORM: Pot 9 cm

Dagkoekoeksbloem (Silene dioica) bloeit vanaf eind april met rozerode, diep ingesneden bloemen. Onder gunstige omstandigheden verschijnen tot in de herfst nieuwe bloemen. Ze staan overdag open en zijn doorgaans niet geurend.

De behaarde stengels en frisgroene bladeren vormen losse groepen van ongeveer 30 tot 90 cm hoog. De soort breidt zich geleidelijk uit met korte wortelstokken. Mannelijke en vrouwelijke bloemen staan op afzonderlijke planten. Voor zaadvorming moeten beide geslachten bij elkaar groeien.

Deze vaste plant verkiest halfschaduw en een vochtige, humusrijke, redelijk voedselrijke bodem. Een plaats langs struiken, onder een open bladerdek of aan de rand van een vochtige bloemenweide sluit goed aan bij haar natuurlijke groeiplaats. Droge grond en zware zeeklei zijn minder geschikt.

Dagkoekoeksbloem past vooral in natuurlijke beplantingen waar ze zich in losse groepen mag ontwikkelen. De vroege bloemen bieden voedsel aan verschillende bestuivende insecten.

Silene dioica is tweehuizig: mannelijke en vrouwelijke bloemen groeien op afzonderlijke planten. Een alleenstaand exemplaar kan daarom rijk bloeien zonder zaad te vormen. Voor zaadvorming moeten mannelijke en vrouwelijke planten dicht genoeg bij elkaar staan en moeten bestuivende insecten de bloemen kunnen bezoeken. Aan de buitenkant is het geslacht tijdens de bloei te herkennen: vrouwelijke bloemen hebben een bredere kelk die na bestuiving opzwelt rond de doosvrucht, terwijl de kelk van mannelijke bloemen smaller blijft.

Dat kan op een bodem die ook tijdens droge perioden voldoende vocht vasthoudt. De soort groeit van nature vooral in lichte loofbossen, langs struweelranden en op andere plaatsen met gefilterd licht. In Belgische tuinen is halfschaduw daarom doorgaans de veiligste keuze. Op een zonnige, snel uitdrogende zandgrond kunnen groei en bloei terugvallen. Een humusrijke bodem en een organische mulchlaag helpen om het bodemvocht gelijkmatiger te houden.

De eerste bloemen verschijnen doorgaans vanaf eind april. Daarna kan de bloei gedurende de zomer en tot in de herfst doorgaan, al is de intensiteit niet voortdurend gelijk. De langste bloei ontstaat op een vochtige, voedselrijke bodem waar de plant tijdens warme perioden niet uitdroogt. In droge zomers kan de bloei tijdelijk sterk verminderen. Het precieze verloop hangt daardoor af van standplaats, bodemvocht en weersomstandigheden.

Ja. Dagkoekoeksbloem vormt korte, vertakkende wortelstokken en kan daardoor geleidelijk losse groepen ontwikkelen. Wanneer mannelijke en vrouwelijke planten aanwezig zijn, kan de soort zich eveneens uitzaaien. Deze natuurlijke verspreiding past goed in bosranden, informele borders en vochtige bloemenweiden. Wie uitbreiding wil beperken, kan uitgebloeide stengels verwijderen voordat de doosvruchten rijp worden. De plant is minder geschikt voor een strak afgelijnde beplanting waarin iedere zaailing ongewenst is.

Dagkoekoeksbloem groeit het best in vochtige, humusrijke en redelijk voedselrijke grond. Een luchtige zand- of zandleembodem met voldoende organische stof is geschikt zolang hij niet langdurig uitdroogt. Langs een haag, onder een open bladerdek of bij een vochtige oever vindt de plant vaak goede omstandigheden. Ze is minder geschikt voor zeer droge grond en voor zware zeeklei. De bodem moet vochthoudend zijn, maar een permanent zuurstofarme, drassige standplaats is niet nodig.