- Alle producten
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- SALVIA ARGENTEA
- Vaste planten
Zilverwit blad als voornaamste kenmerk
Salvia argentea, meestal zilversalie genoemd, wordt vooral gekweekt om zijn grote, breed ovale bladeren. De dichte, wollige beharing geeft het blad een bijna witte kleur en een opvallend zachte textuur. Het blad vormt een lage, brede rozet; tijdens de bloei verschijnen vertakte stengels die ongeveer 70 tot 80 cm hoog kunnen worden.
De witte tot crèmewitte bloemen verschijnen in de zomer en worden bezocht door bijen en andere bestuivende insecten. De bloei is minder opvallend dan het blad, maar geeft de plant wel een luchtiger silhouet.
Standplaats en levensduur
Zilversalie groeit het best in volle zon, op een warme plaats met een droge tot matig vochtige en zeer goed doorlatende bodem. Een stenige of zandige grond is doorgaans geschikter dan zware, natte klei. Vooral stilstaand vocht rond de wortels en het bladrozet kan tijdens Belgische winters tot uitval leiden.
Salvia argentea gedraagt zich vaak als tweejarige of kortlevende vaste plant. Wie de bladrozet langer wil behouden, kan uitgebloeide stengels tijdig verwijderen. Ook dan blijft een luchtige standplaats met een goede winterdrainage belangrijker dan extra bemesting.
Salvia argentea gedraagt zich van nature vaak als tweejarige of kortlevende vaste plant. Een rozet kan na een rijke bloei teruglopen, terwijl natte wintergrond de levensduur verder verkort. In België is vooral de combinatie van winterkou en langdurig vocht nadelig. Plant zilversalie daarom op een verhoogde, zonnige plaats in een stenige of zandige bodem. Het tijdig verwijderen van uitgebloeide stengels kan voorkomen dat de plant veel energie in zaadvorming steekt, maar biedt geen garantie dat ieder exemplaar meerdere jaren behouden blijft.
Alleen wanneer de kleigrond voldoende luchtig en doorlatend is. Zware klei die in de winter lang nat blijft, is ongeschikt omdat vocht zich rond de wortels en de lage bladrozet ophoopt. Plant Salvia argentea op kleigrond bij voorkeur verhoogd en verbeter de structuur ruim rond de wortelzone met grof mineraal materiaal. Een kleine plantput met alleen lichtere grond volstaat niet wanneer het omliggende perceel water vasthoudt. Op een zonnige helling, stapelmuur of in een grindrijke border zijn de omstandigheden doorgaans gunstiger.
Dat hangt af van het gewenste effect. De bloemstengels kunnen blijven staan wanneer de witte zomerbloemen en hun waarde voor bestuivers belangrijk zijn. Knip ze na de bloei aan de basis weg om de lage bladrozet opnieuw centraal te stellen. Wie vooral het zilverwitte blad wil behouden, kan de stengels al vroeg verwijderen. Dat beperkt de energie die naar bloei en zaadvorming gaat en kan bij deze kortlevende soort helpen om de rozet langer vitaal te houden.
Ja, mits de pot een ruime afvoeropening heeft en gevuld wordt met een luchtig, mineraal substraat. Zet de plant in volle zon en laat geen water in een onderschaal staan. In de winter is bescherming tegen aanhoudende regen belangrijker dan bescherming tegen een korte vorstperiode. Plaats de pot daarom beschut tegen overvloedige neerslag, maar niet in een warme, donkere ruimte. Een pot droogt sneller uit dan de volle grond; geef tijdens langdurige zomerdroogte water zonder het bladrozet voortdurend nat te houden.
Bruine bladeren ontstaan vaak doordat de behaarde bladrozet langdurig nat blijft. Regenwater en afgestorven plantenresten kunnen zich tussen de bladeren verzamelen, waardoor het groeipunt gevoelig wordt voor rot. Ook strenge vorst kan oudere bladeren beschadigen. Zorg voor een open standplaats, goede afwatering en voldoende ruimte rond de rozet. Verwijder beschadigd blad pas wanneer het gemakkelijk loskomt en het hart van de plant niet wordt geraakt. Een natte bodem verbeteren is belangrijker dan de plant zwaar afdekken.