Turner-eik (Quercus × turneri 'Pseudoturneri') onderscheidt zich door zijn leerachtige blad, dat in zachte winters grotendeels aan de boom blijft. Het blad is glanzend donkergroen aan de bovenzijde en grijsviltig aan de onderzijde. Een deel valt pas af wanneer het nieuwe blad in het voorjaar verschijnt. Na strenge vorst kan de boom vroeger en meer blad verliezen.
De jonge boom groeit opgaand, maar ontwikkelt later een breed kegelvormige tot ronde kroon. Reken in de tuin op een uiteindelijke hoogte van doorgaans 8 tot 10 m en een vergelijkbare kroonbreedte. Daardoor komt deze eik het best tot zijn recht als solitaire boom op een plaats met voldoende ruimte.
In mei verschijnen grijzwitte katjes. Later kunnen langgesteelde, langwerpige eikels ontstaan, vaak met meerdere bijeen. De twijgen zijn aanvankelijk bleekgeel en viltig behaard; bij oudere bomen wordt de grijsbruine schors duidelijk gegroefd.
Quercus × turneri 'Pseudoturneri' groeit in zon tot halfschaduw. Een voedzame, vochthoudende maar goed doorlatende bodem geeft de beste ontwikkeling. Zowel leem-, klei- als zandgrond kan geschikt zijn wanneer de waterhuishouding in orde is. Plant de boom bij voorkeur niet in een volledig verharde groeiplaats, omdat de wortelzone voldoende open bodem nodig heeft.
