- Alle producten
- Sierplanten
- Bodembedekkers
- POLYPODIUM VULGARE 'BIFIDO MULTIFIDUM'
- Bodembedekkers
De gewone eikvaren Polypodium vulgare 'Bifido Multifidum' onderscheidt zich door zijn onregelmatig vertakte bladpunten. De deelblaadjes verbreden en splitsen zich aan het uiteinde, waardoor het loof voller en grilliger oogt dan bij de gewone soort. De stevige, donkergroene bladeren blijven doorgaans ook tijdens de winter aanwezig.
Deze compacte varen wordt ongeveer 25 cm hoog. Vanuit een kruipende wortelstok breidt hij zich geleidelijk uit tot een laag tapijt, zonder snel grote oppervlakten in te nemen. Hij is bruikbaar als bodembedekker onder bomen en struiken, langs een beschaduwde bosrand of tussen stenen op een koele noord- of oostgerichte plaats.
Plant hem in halfschaduw of schaduw, bij voorkeur in humusrijke, goed doorlatende grond. Een kalkarme tot neutrale bodem is het meest geschikt. Een gevestigd exemplaar verdraagt tijdelijk drogere omstandigheden beter dan veel andere tuinvarens, maar langdurig natte of slecht doorlatende grond is minder geschikt.
De plant vraagt weinig onderhoud. Oude of beschadigde bladeren kunnen worden verwijderd zodra het jonge loof zich ontwikkelt. Door de trage uitbreiding is enige tijd nodig voordat een gesloten beplanting ontstaat.
'Bifido Multifidum' heeft bredere en sterker vertakte uiteinden aan de deelblaadjes. Daardoor oogt het blad voller en grilliger dan dat van de gewone eikvaren. Dit verschil is het duidelijkst zichtbaar bij goed ontwikkelde bladeren. De cultivar behoudt de compacte, kruipende groeiwijze van de soort en vormt vanuit zijn wortelstok geleidelijk een laag bladerdek.
Ja, deze eikvaren verdraagt na het inwortelen tijdelijk droge grond. Dat maakt hem bruikbaar onder bladverliezende bomen of langs een droge, beschaduwde muur. De bodem moet wel voldoende humus bevatten en goed doorlatend zijn. Op zeer droge zandgrond verloopt de groei trager en is water geven tijdens langdurige droogte aangewezen, vooral in het eerste jaar na aanplant.
Nee. De plant breidt zich uit via een kruipende wortelstok, maar doet dit vrij langzaam. Na verloop van tijd ontstaat een laag tapijt, zonder de snelle uitbreiding die bij sommige andere bodembedekkers voorkomt. Houd bij het aanplanten rekening met deze trage ontwikkeling: een open plek groeit niet onmiddellijk dicht en vraagt tijdens de vestigingsperiode mogelijk wat handmatig wiedwerk.
De stevige bladeren blijven doorgaans tijdens de winter aanwezig. Strenge vorst, uitdrogende wind of een onbeschutte standplaats kan het oude loof plaatselijk beschadigen. Dat heeft meestal geen blijvende gevolgen voor de plant. Verwijder versleten bladeren pas wanneer het nieuwe loof zich ontwikkelt, zodat de wortelstok tijdens de winter beschut blijft.
Een eikvaren groeit het best in losse, humusrijke en goed doorlatende grond. Kalkarme tot neutrale bodems zijn het meest geschikt. Bladcompost kan een arme bodem verbeteren zonder hem zwaar of nat te maken. Vermijd langdurig waterverzadigde grond en sterk kalkrijke standplaatsen. Ook tussen stenen of aan de voet van bomen kan de plant groeien, zolang voldoende humus rond de wortelstok aanwezig is.