- Alle producten
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- PHLOX CAROLINA 'MISS LINGARD'
- Vaste planten
Phlox carolina 'Miss Lingard' is een opgaande vaste plant met geurende, zuiver witte bloemen. De bloemtrossen verschijnen in de vroege zomer, doorgaans vóór de hoofdbloei van veel cultivars van Phlox paniculata. De smalle, vrij stevige bladeren geven de plant ook vóór de bloei een verzorgd, rechtopgaand uiterlijk.
Deze cultivar wordt ongeveer 80 tot 90 cm hoog. Hij komt het best tot zijn recht in een vasteplantenborder, waar de witte bloemen gemakkelijk met andere kleuren combineren. De bloemstelen kunnen eveneens als snijbloem worden gebruikt.
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats met een vruchtbare, vochthoudende maar goed doorlatende bodem. Langdurige droogte remt de groei en bloei, terwijl stilstaand wintervocht wortelproblemen kan veroorzaken. Een luchtige standplaats helpt om het blad gezond te houden. Hoewel 'Miss Lingard' vaak als minder meeldauwgevoelig wordt beschouwd dan verschillende klassieke zomerphloxen, is aantasting bij droogte, warmte of een slechte luchtcirculatie niet uitgesloten.
De bovengrondse delen sterven in de winter af. Oude stengels kunnen in het late najaar of vroege voorjaar worden verwijderd. Oudere pollen zijn in het voorjaar of de herfst te delen wanneer ze te breed worden of minder krachtig bloeien.
'Miss Lingard' bloeit in de vroege zomer en begint doorgaans vroeger dan veel klassieke cultivars van Phlox paniculata. Het precieze begin van de bloei verschilt met de standplaats en het voorjaarsweer. Op een zonnige, voldoende vochtige bodem ontwikkelt de plant doorgaans de rijkste bloei. Langdurige droogte tijdens de knopvorming kan de bloeiperiode verkorten. De bloemen zijn zuiver wit en geuren merkbaar, vooral bij zacht en warm weer.
'Miss Lingard' staat bekend als minder meeldauwgevoelig dan verschillende klassieke zomerphloxen, maar is niet volledig ongevoelig. Echte meeldauw kan vooral optreden tijdens warme, droge perioden of wanneer de planten dicht opeen staan. Geef daarom voldoende ruimte rond de pollen en voorkom dat de bodem langdurig uitdroogt. Water geven gebeurt het best aan de voet van de plant. Aangetast blad kan na het groeiseizoen worden verwijderd om de ziektedruk te beperken.
Ja. Deze cultivar groeit zowel in de zon als in lichte halfschaduw. In halfschaduw blijft de bodem vaak langer vochtig, wat tijdens droge zomers gunstig kan zijn. Te diepe schaduw geeft echter zwakkere stengels en een minder rijke bloei. Een plaats met enkele uren directe zon en voldoende luchtcirculatie vormt een goed compromis. Vermijd concurrentie van oppervlakkig wortelende bomen en struiken, omdat phlox niet goed reageert op een voortdurend droge bodem.
Een vruchtbare, vochthoudende maar goed doorlatende bodem is het meest geschikt. Zowel zand-, leem- als kleigrond kan bruikbaar zijn wanneer de waterhuishouding op orde is. Verbeter erg lichte grond met organisch materiaal zodat deze minder snel uitdroogt. Zware kleigrond moet voldoende doorlatend blijven, vooral in de winter. De cultivar verdraagt zowel licht zure als kalkhoudende omstandigheden en hoeft daarom niet in speciale zure grond te worden geplant.
Oudere pollen kunnen in het voorjaar of de herfst worden gedeeld. Graaf de plant uit en verdeel de wortelkluit in enkele stevige stukken met gezonde groeipunten. Plant deze delen opnieuw in voorbereide, vochthoudende grond en geef na het planten voldoende water. Delen is vooral nuttig wanneer een pol te breed wordt of vanuit het midden minder krachtig groeit. Regelmatig delen is niet noodzakelijk zolang de plant compact blijft en goed bloeit.