Phlomis samia is een weinig voorkomende vaste plant met een uitgesproken architecturale bloei. Boven de lage rozetten van grote, behaarde bladeren verschijnen in de zomer stevige bloemstengels. De gedempt roze tot bruinroze bloemen staan in opeenvolgende kransen rond de stengel en blijven na de bloei nog geruime tijd herkenbaar.
De plant groeit vanuit korte ondergrondse wortelstokken geleidelijk uit tot een bredere groep. Met bloeistengels bereikt hij ongeveer 80 tot 100 cm hoogte. Het blad kan tijdens zachte winters gedeeltelijk aanwezig blijven, maar sterft bij strengere vorst doorgaans verder terug.
Standplaats en bodem
Phlomis samia groeit in zon of halfschaduw en verdraagt na het inwortelen droge zomerperiodes. Een losse, luchtige en goed doorlatende bodem is belangrijker dan een voedselrijke grond. Ook kalkhoudende grond wordt verdragen.
In België vormt wintervocht het voornaamste aandachtspunt. Vermijd zware, langdurig natte grond en kies bij voorkeur een beschutte plek. Op zeer droge grond kan de bloei beperkter blijven en kan een deel van het blad tijdens de zomer verdrogen.
Phlomis samia kan in België buiten overwinteren wanneer hij beschut en in goed doorlatende grond staat. Vooral de combinatie van vorst en langdurig natte bodem kan problemen veroorzaken. Op zware kleigrond is aanplant daarom minder aangewezen, tenzij de afwatering duidelijk wordt verbeterd. Het blad kan tijdens zachte winters gedeeltelijk behouden blijven, maar bij strengere vorst verder afsterven. De plant loopt in het voorjaar opnieuw uit wanneer de wortelstok gezond gebleven is.
Ja, Phlomis samia verdraagt halfschaduw en kan aan een lichte bosrand of onder een open kroon groeien. De bodem moet er wel voldoende luchtig en doorlatend blijven. Dichte schaduw en natte, verdichte grond zijn minder geschikt. Concurrentie van boomwortels wordt doorgaans beter verdragen dan door veel vochtminnende vaste planten, vooral wanneer de plant na aanplant voldoende tijd krijgt om in te wortelen.
Een ingewortelde Phlomis samia verdraagt droge zomerperiodes behoorlijk goed. Op zeer arme of langdurig uitgedroogde grond kan hij minder rijk bloeien en kan het blad gedeeltelijk verdrogen. Geef tijdens het eerste groeiseizoen water wanneer de bodem sterk uitdroogt. Winterse drooglegging blijft belangrijk: een doorlatende bodem is veiliger dan een vochtige standplaats waar water rond de wortelstok blijft staan.
Phlomis samia verspreidt zich geleidelijk via ondergrondse wortelstokken en kan na verloop van tijd een bredere groep vormen. Hij groeit doorgaans niet zo snel dat voortdurend ingrijpen nodig is. Wordt de pol te breed, dan kunnen de buitenste delen in het voorjaar worden afgestoken. Geef de plant voldoende ruimte zodat de bladrozetten en opgaande bloemstengels zich natuurlijk kunnen ontwikkelen.
De bloemstengels hoeven niet meteen na de bloei te worden afgeknipt. De opeenvolgende zaadkransen behouden een duidelijke structuur en kunnen nog een tijd als winterbeeld blijven staan. Knip de oude stengels aan het einde van de winter of vroeg in het voorjaar terug, voordat de nieuwe groei op gang komt. Wie uitzaaiing wil beperken, kan de stengels eerder verwijderen.