- Alle producten
- Sierplanten
- Bomen
- Loofbomen
- PARROTIA PERSICA PERSIAN SPIRE
- Loofbomen
Perzisch ijzerhout (Parrotia persica 'Persian Spire') onderscheidt zich door zijn smalle, rechtopgaande groei. De cultivar blijft duidelijk compacter dan de soort en ontwikkelt zich tot een slanke struik of kleine boom. Daardoor vraagt hij minder zijdelingse ruimte dan het gewone Perzisch ijzerhout.
Het fijne blad loopt in het voorjaar paarsrood uit. Tijdens de zomer wordt het donkergroen, waarbij een paarse rand zichtbaar kan blijven. In de herfst verkleurt het blad in een mengeling van geel, oranje en rood. De intensiteit en precieze kleurschakering verschillen naargelang de standplaats en de weersomstandigheden.
'Persian Spire' groeit het best in de zon tot halfschaduw, op een humusrijke bodem die voldoende vocht vasthoudt maar goed afwatert. Langdurig natte grond is minder geschikt. Geef tijdens de eerste jaren water bij aanhoudende droogte, zodat de plant een goed wortelgestel kan vormen.
De natuurlijke, smalle groeiwijze vraagt weinig vormsnoei. Verwijder indien nodig beschadigde, kruisende of storende takken. Door zijn beperkte breedte kan deze cultivar als solitair worden gebruikt in een kleinere tuin of op een smalle plaats waar voldoende hoogte beschikbaar is.
'Persian Spire' groeit aanzienlijk smaller en compacter dan het gewone Perzisch ijzerhout. Na ongeveer zeven jaar kan de plant onder gunstige omstandigheden circa 2,5 meter hoog en 75 centimeter breed zijn. Dit zijn geen definitieve eindmaten: oudere exemplaren kunnen verder uitgroeien en de uiteindelijke afmetingen hangen af van bodem, standplaats en verzorging. Reken daarom op een slanke struik of kleine boom van enkele meters hoog, met een veel beperktere breedte dan de soort.
Ja, vooral wanneer weinig zijdelingse ruimte beschikbaar is. De cultivar heeft een smal opgaande groei en blijft compacter dan de gewone Parrotia persica. Houd wel rekening met de verdere hoogtegroei en plant hem niet vlak onder een dakrand of lage kabels. Ook naast een pad blijft enige afstand wenselijk, zodat de takken zich zonder voortdurende snoei kunnen ontwikkelen. Op een passende plaats behoudt de plant zijn natuurlijke, slanke vorm het best.
De kleurverandering hoort bij het normale seizoensverloop van 'Persian Spire'. Het jonge blad verschijnt paarsrood en verkleurt tijdens het afrijpen naar donkergroen. Langs de bladrand kan een paarse tint zichtbaar blijven. In het najaar verandert het blad opnieuw, ditmaal naar geel, oranje en rood. De kleurintensiteit kan van jaar tot jaar verschillen door licht, temperatuur, bodemvocht en het verloop van de herfst.
Nee. De cultivar vormt van nature een smalle, opgaande plant en heeft doorgaans weinig vormsnoei nodig. Beperk het snoeien tot beschadigde, dode of kruisende takken en verwijder alleen scheuten die de gewenste structuur verstoren. Sterk terugsnoeien is meestal niet nodig en kan de natuurlijke zuilvorm aantasten. Controleer vooraf welke tak behouden moet blijven als centrale, doorgaande scheut, zodat de plant zijn slanke groeiwijze behoudt.
Een vochthoudende bodem is geschikt zolang overtollig water voldoende kan wegzakken. Langdurig natte, verdichte grond is minder gunstig omdat de wortels daar te weinig lucht krijgen. Op zware kleigrond is een goede bodemstructuur daarom belangrijker dan extra turf of mest. Vermijd een plantkuil die als waterreservoir werkt en verbeter zo nodig de afwatering over een ruimere oppervlakte. Laat de bodem tijdens de eerste jaren evenmin volledig uitdrogen.