- Alle producten
- Sierplanten
- Bomen
- Loofbomen
- PARROTIA PERSICA HOOGSTAM
- Loofbomen
Brede kroon en uitgesproken herfstkleur
Perzisch ijzerhout (Parrotia persica) groeit als hoogstam uit tot een middelgrote loofboom met een aanvankelijk opgaande en later brede, spreidende kroon. De kale stam heeft een hoogte van 2,20 m. De totale boomhoogte neemt verder toe en bedraagt op volwassen leeftijd doorgaans ongeveer 8 tot 12 m.
Het donkergroene blad krijgt in de herfst een wisselende mengeling van geel, oranje, rood en soms paarsrood. De intensiteit verschilt naargelang de standplaats en de weersomstandigheden. In de late winter tot het vroege voorjaar verschijnen kleine bloemen met opvallende rode meeldraden, meestal vóór het blad uitloopt.
Ook buiten het groeiseizoen blijft de boom herkenbaar. Bij oudere exemplaren schilfert de bast plaatselijk af, waardoor grijze, groene en bruinachtige tinten zichtbaar worden. Dit kenmerk ontwikkelt zich geleidelijk en is bij jonge bomen nog beperkt aanwezig.
Standplaats en toepassing
Parrotia persica groeit het best in de zon tot halfschaduw, op een humusrijke bodem die voldoende vochthoudend maar goed doorlatend is. Een zonnige standplaats bevordert doorgaans de herfstverkleuring. Vermijd langdurig natte grond en geef jonge bomen tijdens aanhoudende droogte tijdig water.
Door zijn brede kroon is deze hoogstam vooral geschikt als solitaire boom in een tuin, park of ruime groenaanleg. Snoei is doorgaans beperkt tot het begeleiden van de kroon en het verwijderen van beschadigde, kruisende of ongewenste takken.
| Geschikt voor | Daktuin, Solitaire Boom of Plant, Meerstammig, Beveerde Boom, Hoogstam |
| Standplaats | Zon, Halfschaduw, Kan tegen tijdelijke hoge waterstand |
| Eigenschap | Opvallende herfstverkleuring, Verdraagt wind, Opvallende schors |
| Groeisnelheid | Middelmatig |
| Vorm | Grillig groeiend |
| Geschikt als | Vormsnoei |
Een volwassen Parrotia persica wordt in Belgische tuinen doorgaans ongeveer 8 tot 12 m hoog. De kroon wordt met de jaren breed en spreidend, waardoor voldoende vrije ruimte belangrijker is dan alleen de uiteindelijke hoogte. De stamhoogte van deze hoogstam bedraagt 2,20 m en verandert niet meer; de kroon en totale boomhoogte groeien wel verder. Houd bij de aanplant daarom voldoende afstand tot gebouwen, perceelsgrenzen en andere grote bomen.
Alleen wanneer er voldoende ruimte is voor de brede kroon. Perzisch ijzerhout groeit niet bijzonder snel, maar wordt op termijn een middelgrote boom met sterk uitwaaierende gesteltakken. In een smalle stadstuin of dicht bij een gevel kan de kroon te omvangrijk worden. Een ruime voor- of achtertuin waar de boom vrij kan uitgroeien is geschikter. Regelmatig terugsnoeien om de boom blijvend klein te houden tast zijn natuurlijke kroonvorm aan en is daarom geen goede langetermijnoplossing.
De verkleuring begint doorgaans in de herfst en kan meerdere weken zichtbaar blijven, afhankelijk van temperatuur, bodemvocht en wind. Binnen één kroon kunnen tegelijk gele, oranje en rode bladeren voorkomen. Een zonnige standplaats geeft meestal de krachtigste kleuren, maar de precieze tinten verschillen van jaar tot jaar. Vroege nachtvorst, sterke wind of langdurige droogte kunnen ervoor zorgen dat het blad sneller afvalt en de herfstverkleuring minder lang aanhoudt.
De gevlekte, afschilferende bast is vooral een kenmerk van oudere stammen en gesteltakken. Bij een jonge hoogstam kan de schors nog vrij egaal zijn. Naarmate de boom ouder wordt, laten kleine platen los en ontstaan grijze, groene en bruinachtige kleurvlakken. De ontwikkeling verloopt geleidelijk en kan niet door snoei of bemesting worden versneld. Plaats de boom bij voorkeur waar ook de stam en de onderste kroonstructuur goed zichtbaar blijven.
Nee. Perzisch ijzerhout vormt van nature een brede kroon en vraagt na de begeleidingssnoei weinig onderhoud. Verwijder alleen beschadigde, kruisende of verkeerd geplaatste takken en vermijd zware, terugkerende snoei. Grote snoeiwonden verstoren de natuurlijke kroonopbouw en maken de boom niet blijvend smaller. Controleer jonge bomen wel regelmatig op concurrerende hoofdtakken, zodat de kroon zich evenwichtig kan ontwikkelen boven de stam van 2,20 m.
