NYMPHAEA HYBRIDE 'MARLIACEA CHROMATELLA'

Reken bij een gevestigde plant op ongeveer 40 tot 100 cm water boven de wortelstok. Zet een jong exemplaar aanvankelijk liever aan de ondiepere kant van dat bereik, zodat het blad gemakkelijker het wateroppervlak bereikt. Gebruik een ruime vijvermand met geschikte, weinig uitspoelende vijvergrond. De plantdiepte wordt gemeten vanaf de bovenkant van de mand of wortelstok tot aan het wateroppervlak, niet vanaf de bodem van de vijver.

Deze cultivar is vooral geschikt voor een middelgrote tot grote vijver. Hij maakt groot drijfblad en groeit voldoende krachtig om een aanzienlijk deel van het wateroppervlak te bedekken. In een kleine vijver of waterschaal kan de plant daardoor snel te veel ruimte innemen. Voor een beperkte waterpartij kiest u beter een compactere waterlelie. In een grotere vijver kan de groei zo nodig worden begrensd door de wortelstok in het voorjaar te delen.

Een te schaduwrijke standplaats is een veelvoorkomende oorzaak van beperkte bloei. Plaats deze waterlelie bij voorkeur op een zonnige plek. Ook een te grote plantdiepte, een pas geplante wortelstok of voedselarme vijvergrond kan de bloemvorming vertragen. Controleer eveneens of omliggende waterplanten het blad niet overschaduwen. Verplaats of bemest de plant alleen met producten die voor waterlelies bedoeld zijn, zodat geen overtollige voedingsstoffen in het vijverwater terechtkomen.

Nee. Nymphaea 'Marliacea Chromatella' is niet wintergroen. Het drijfblad sterft in het najaar af en de plant overwintert onder water. Verwijder afgestorven bladeren en bloemstelen wanneer u ze gemakkelijk kunt bereiken. Zo komt minder rottend materiaal op de vijverbodem terecht. In een voldoende diepe vijver kan de plant in België doorgaans buiten blijven staan, zolang de wortelstok onder water blijft en niet volledig bevriest.

Het jonge drijfblad van deze cultivar vertoont doorgaans een duidelijke bruinrode marmering. Naarmate het blad ouder wordt, neemt de groene kleur meer de overhand en kan de tekening minder opvallend worden. Dat is een normaal raskenmerk en wijst niet op een gebrek of ziekte. De intensiteit kan per blad en volgens de groeiomstandigheden verschillen. Vooral de combinatie van het gemarmerde jonge blad en de lichtgele bloemen maakt deze waterlelie herkenbaar.