MISCANTHUS SINENSIS 'AUTUMN LIGHT'

'Autumn Light' vormt een forse bladpol waaruit hoge bloemstengels oprijzen. Tijdens de bloei kan de plant ongeveer 2 tot 2,5 meter bereiken. De uiteindelijke hoogte hangt mee af van de bodem, de hoeveelheid zon en de vochtvoorziening. Op een voedzame, gelijkmatig vochtige grond groeit hij doorgaans hoger dan op een droge of arme standplaats. Geef de pol ook voldoende ruimte in de breedte; volwassen planten kunnen ongeveer 1,2 tot 1,5 meter breed worden.

Ja, deze cultivar kan in lichte halfschaduw groeien, maar bloeit het betrouwbaarst in de volle zon. Bij te weinig licht blijven de stengels vaak slapper en verschijnen minder pluimen. Een open standplaats met minstens een groot deel van de dag zon geeft daarom het beste resultaat. Vermijd tegelijk een plaats waar de bodem langdurig nat blijft. Een frisse maar goed doorlatende grond ondersteunt zowel de stevigheid van de stengels als de ontwikkeling van de bloempluimen.

Knip de afgestorven stengels aan het einde van de winter terug tot ongeveer 10 à 15 cm boven de grond. Wacht niet tot de nieuwe scheuten al ver ontwikkeld zijn, omdat die tijdens het snoeien gemakkelijk beschadigd raken. In de herfst terugsnoeien is minder aangewezen: het verdroogde loof en de pluimen behouden hun structuur tijdens de winter en bieden enige bescherming aan het hart van de pol. Verwijder het oude gewas daarom pas kort voor de nieuwe groei begint.

Weinig bloei wordt meestal veroorzaakt door onvoldoende zon, een nog jonge plant of ongunstige bodemomstandigheden. Miscanthus is een warmteminnend siergras dat pas laat in het voorjaar op gang komt en een zonnige zomer nodig heeft om bloemstengels te vormen. Ook diepe schaduw, langdurige droogte of een natte, slecht doorlatende bodem kunnen de bloei beperken. Geef de plant enkele groeiseizoenen om een stevige pol te ontwikkelen en vermijd verplanten of delen zolang dit niet nodig is.

Nee. Miscanthus sinensis 'Autumn Light' is niet wintergroen. Het blad verkleurt in de herfst en droogt daarna beige tot lichtbruin op. De afgestorven bladeren en bloempluimen blijven doorgaans wel lang overeind, waardoor de plant tijdens de winter structuur behoudt. Zware regen, natte sneeuw en wind kunnen de stengels geleidelijk doen omvallen. Het groene blad verschijnt opnieuw vanuit de basis, meestal pas wanneer de bodem in het voorjaar voldoende is opgewarmd.