LYSIMACHIA CILIATA 'FIRECRACKER'

'Firecracker' maakt ondergrondse uitlopers en kan zich op humusrijke, vochthoudende grond behoorlijk uitbreiden. In een ruime border of vakbeplanting kan die eigenschap nuttig zijn, maar tussen zwakker groeiende vaste planten is controle nodig. Steek ongewenste uitlopers bij voorkeur in het voorjaar met een scherpe spade af. Wie de plant binnen een vast oppervlak wil houden, kan bij het planten een degelijke wortelbegrenzer aanbrengen. Controleer wel regelmatig of de wortelstokken niet over de rand groeien.

Nee. Lysimachia ciliata 'Firecracker' is bladverliezend en sterft tijdens de winter bovengronds af. In het voorjaar verschijnen nieuwe scheuten met donker bruinrood tot paarsbruin blad. De kleur kan tijdens het groeiseizoen enigszins veranderen onder invloed van licht, temperatuur en groeikracht. Op een te schaduwrijke plaats wordt het blad doorgaans minder intens gekleurd en blijft ook de bloei beperkter. De plant loopt na de winter opnieuw uit vanuit zijn ondergrondse wortelstokken.

Droge zandgrond is niet de beste keuze. Deze wederik groeit het betrouwbaarst in humusrijke grond die tijdens het groeiseizoen voldoende vocht vasthoudt. Zandgrond kan worden verbeterd met rijpe compost en een organische mulchlaag, maar tijdens langdurige droogte blijft water geven nodig. Vooral jonge planten mogen niet volledig uitdrogen. Een standplaats in halfschaduw beperkt de verdamping enigszins, maar vervangt geen vochthoudende bodem. Vermijd tegelijk grond waarin na regen langdurig water blijft staan.

Ja. 'Firecracker' groeit zowel in de zon als in de halfschaduw, op voorwaarde dat de bodem voldoende vochthoudend is. Op een zonnige plaats is een gelijkmatige vochtvoorziening belangrijker, vooral op lichte grond. In halfschaduw blijft de bodem doorgaans langer vochtig en kan het donkere blad goed tot zijn recht komen. Diepe schaduw is minder geschikt: de stengels kunnen daar slapper worden en de bloei blijft meestal beperkter. Kies daarom een plaats met minstens enkele uren direct of helder gefilterd licht.

Beperk vooral de ondergrondse uitbreiding. Steek in het voorjaar de buitenste delen van de pol af en verwijder wortelstokken die buiten het gewenste plantvak groeien. Een volwassen groep kan tegelijk worden gedeeld wanneer het centrum te dicht wordt. Zet de plant niet te zwaar in de mest: een overmaat aan voeding kan lange, slappere stengels veroorzaken. Gewoonlijk volstaat een bescheiden hoeveelheid compost in het voorjaar. De afgestorven stengels kunnen voor de nieuwe groei tot vlak boven de grond worden weggeknipt.