- Alle producten
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- LIGULARIA DENTATA 'BRITT-MARIE CRAWFORD'
- Vaste planten
Donker blad met late zomerbloei
Ligularia dentata 'Britt-Marie Crawford' onderscheidt zich door haar grote, afgeronde bladeren. Ze lopen donkerpurper uit en behouden tijdens de zomer een chocoladebruine tot paarszwarte tint. De onderzijde van het blad is paars. De plant vormt een brede, forse pol van ongeveer 80 tot 100 cm hoog.
In augustus en september komen de vertakte bloemstelen boven het blad uit. Ze dragen geel-oranje, margrietachtige bloemen die sterk afsteken tegen het donkere loof. In de winter sterven de bovengrondse delen af; in het voorjaar loopt de vaste plant opnieuw uit.
Standplaats en verzorging
Deze cultivar groeit het best in halfschaduw, op een humusrijke bodem die gelijkmatig vochtig blijft. Een plaats aan de rand van een vijver of in een vochtige border is geschikt, zolang de wortels niet voortdurend in stilstaand water staan. Volle zon is alleen bruikbaar wanneer de bodem voldoende koel en vochtig blijft. Hete middagzon veroorzaakt snel slap hangend of verschroeid blad.
Droogte wordt slecht verdragen, vooral tijdens warme zomerdagen. Een laag organische mulch helpt om het bodemvocht vast te houden. Slakken en huisjesslakken kunnen het jonge blad beschadigen; controle is vooral nodig wanneer de plant in het voorjaar opnieuw uitloopt.
Het grote blad verdampt veel vocht en kan bij warmte of felle middagzon tijdelijk slap gaan hangen. Controleer eerst of de bodem nog voldoende vochtig is. Herstelt het blad tegen de avond, dan is er doorgaans geen blijvende schade. Regelmatig verwelken wijst wel op een te droge of te zonnige standplaats. Een koele plek in halfschaduw en een laag organische mulch beperken dit probleem. Geef bij langdurige droogte ruim water aan de voet, zodat ook de diepere bodemlagen vochtig worden.
Ja, deze cultivar is geschikt voor een vochtige vijverrand waar de bodem humusrijk blijft en niet uitdroogt. Plant hem bij voorkeur net buiten het permanent natte gedeelte. Vochtige grond wordt goed verdragen, maar voortdurend stilstaand water rond de wortels is minder geschikt. Houd voldoende ruimte vrij voor de brede bladpol en let erop dat omringende planten het jonge voorjaarsblad niet volledig overgroeien.
Het blad behoudt doorgaans een uitgesproken donkere tint, maar de kleur kan tijdens het seizoen variëren van purper en chocoladebruin tot donkergroen-paars. Licht, temperatuur en groeiomstandigheden beïnvloeden de intensiteit. In diepe schaduw kan het blad groener worden. Felle zon versterkt de kleur niet noodzakelijk en vergroot vooral de kans op verwelking of bladschade. Een lichte plek in halfschaduw geeft gewoonlijk de beste combinatie van bladkleur en gezonde groei.
Slakken kunnen vooral het jonge, uitlopende blad in het voorjaar beschadigen. Controleer de plant daarom vroeg in het seizoen en verwijder schuilplaatsen zoals dicht opeengehoopt, vochtig plantenafval rond de kroon. Bij oudere, volledig ontwikkelde bladeren valt beperkte vraatschade doorgaans minder op. Een gezonde plant op voldoende vochtige, humusrijke grond herstelt beter dan een exemplaar dat door droogte verzwakt is.
Volle zon is alleen geschikt wanneer de bodem voortdurend voldoende vochtig en koel blijft. Op een gewone bordergrond kan het grote blad tijdens warme middagen snel slap hangen of aan de randen beschadigen. Halfschaduw, bij voorkeur met bescherming tegen de hete namiddagzon, is betrouwbaarder. Wie toch in de zon plant, moet tijdens droge perioden tijdig water geven en de bodem met organisch materiaal afdekken om vochtverlies te beperken.