LEONTOPODIUM ALPINUM 'MONT BLANC'

De zilverwitte ster bestaat niet uit gewone bloemblaadjes, maar uit wollig behaarde schutbladen. Die staan rond een groep kleine, geelachtige bloemhoofdjes. Dezelfde viltige beharing komt ook op het blad voor en geeft de plant zijn kenmerkende zilvergrijze uitzicht. Bij 'Mont Blanc' zijn deze bloemsterren relatief groot, waardoor de cultivar duidelijker en forser oogt dan de gewone soort.

Dat kan alleen wanneer de bodem zeer goed afwatert. Op lichte, stenige of kalkhoudende grond groeit deze edelweiss doorgaans het best. Zware klei en verdichte grond houden tijdens de winter te veel water vast, waardoor de wortels kunnen wegrotten. Plant op zulke bodems verhoogd en meng grof zand of fijn grind door de grond. Een zonnige rotstuin of verhoogd plantvak biedt meestal de betrouwbaarste omstandigheden.

Meestal is niet de vorst maar een combinatie van koude en natte grond de oorzaak. Edelweiss is aangepast aan stenige bergbodems waar overtollig water snel wegzakt. In zware of langdurig verzadigde grond kunnen de wortels en het hart van de plant rotten. Zorg daarom voor een minerale bodem, een open standplaats en een verhoogde plantpositie. Vermijd ook een dikke, vochtvasthoudende mulchlaag rond de pol.

Ja, mits de pot ruime drainagegaten heeft en gevuld wordt met een luchtig, mineraal substraat. Meng potgrond met grof zand, grit of fijn grind en laat geen water in een onderschaal staan. Geef tijdens de groei matig water, maar laat het substraat niet voortdurend nat blijven. Zet de pot tijdens langdurige winterregen bij voorkeur op een beschutte, luchtige plaats zonder de plant warm te overwinteren.

Een ingrijpende snoei is niet nodig. Uitgebloeide bloemstengels mogen na de bloei tot bij de pol worden verwijderd. Dit houdt de compacte plant netjes en voorkomt dat afgestorven stengels tijdens nat weer op het hart blijven liggen. Laat het lage, viltige blad ongemoeid zolang het gezond is. Verwijder in het voorjaar alleen afgestorven of door vocht aangetaste delen.