- Alle producten
- Sierplanten
- Meerjarige vaste planten
- Vaste planten
- IRIS GERMANICA 'OLA KALA'
- Vaste planten
Baardiris (Iris germanica 'Ola Kala') onderscheidt zich door zijn vrijwel eenkleurige, helder- tot donkergele bloemen met een warm oranjegele baard. De bloemen verschijnen doorgaans in mei en juni op stevige, rechtopstaande stengels. Ze zijn licht geurend en kunnen ook als snijbloem worden gebruikt.
Deze vaste plant vormt een pol van brede, zwaardvormige bladeren en vlezige wortelstokken. Een volwassen plant bereikt tijdens de bloei ongeveer 90 cm. Verwijder uitgebloeide bloemstengels, zodat de plant geen energie aan zaadvorming besteedt.
Standplaats en aanplant
'Ola Kala' bloeit het best op een warme, zonnige plaats in lichte, goed doorlatende grond. Eenmaal ingeworteld verdraagt de plant droge perioden redelijk goed. Langdurig natte grond vormt een groter risico: vooral in zware klei kunnen de wortelstokken rotten.
Plant de wortelstok ondiep en laat de bovenzijde aan of net boven het grondoppervlak liggen. Op zware grond helpt een verhoogde plantplaats met extra drainage. Vermijd een overmaat aan stikstof, omdat dit veel blad en zwakkere bloemstengels kan veroorzaken.
Wanneer een oudere pol minder rijk begint te bloeien, kan hij na de bloei worden opgenomen en gedeeld. Herplant vooral de jonge, stevige delen van de wortelstok op een zonnige plaats.
Plant de wortelstok zeer ondiep, met de bovenzijde aan of net boven het grondoppervlak. Spreid de fijne wortels uit in de aarde, maar bedek de verdikte wortelstok niet met een dikke grondlaag. Baardirissen hebben warmte en licht rond de wortelstok nodig om goed te bloeien. Te diep planten vergroot bovendien het risico op rot, vooral in zware of langdurig natte grond. Kies daarom een zonnige, goed gedraineerde plaats en plant op kleigrond bij voorkeur iets verhoogd.
Een te schaduwrijke standplaats, een te diep geplante wortelstok of langdurig natte grond zijn veelvoorkomende oorzaken van een beperkte bloei. Ook een oude, dichtgegroeide pol kan na enkele jaren minder bloemen vormen. Neem zo'n pol na de bloei op, verwijder oude of beschadigde delen en herplant de jonge, stevige wortelstokken ondiep. Gebruik meststoffen met mate: veel stikstof stimuleert vooral de bladgroei en kan lange, minder stevige bloemstengels veroorzaken.
Dat kan alleen wanneer de afwatering voldoende wordt verbeterd. Aanhoudend natte kleigrond verhoogt het risico op rottende wortelstokken en een zwakke groei. Plant de iris daarom op een kleine verhoging en werk grof materiaal door de grond om overtollig water sneller af te voeren. De wortelstok blijft aan de oppervlakte liggen. Op een laaggelegen plaats waar in de winter water blijft staan, is deze baardiris minder geschikt. Een zonnige, lichte en eerder droge bodem geeft de betrouwbaarste bloei.
De beste periode ligt na de bloei, wanneer de plant nieuwe wortelstokken heeft gevormd en nog voldoende tijd heeft om opnieuw in te wortelen. Graaf de pol voorzichtig uit en selecteer de jonge, stevige delen aan de buitenzijde. Oude, afgestorven of zachte stukken worden verwijderd. Kort beschadigde wortels beperkt in en plant de gezonde delen meteen opnieuw, met de bovenzijde van de wortelstok zichtbaar. Delen is vooral nuttig wanneer de pol in het midden kaal wordt of duidelijk minder rijk bloeit.
Nee. Verwijder na de bloei alleen de uitgebloeide bloemstengels. Gezond blad blijft staan, omdat het energie opbouwt voor de ontwikkeling van nieuwe wortelstokken en de bloei van het volgende seizoen. Knip in het najaar uitsluitend afgestorven of duidelijk aangetast blad weg. Vertoont het loof bruine vlekken, verwijder dan de aangetaste delen en laat geen ziek plantenmateriaal rond de pol liggen. Een open, zonnige standplaats bevordert een snelle opdroging van het blad.