Stinkende lis (Iris foetidissima) vormt een stevige pol van leerachtig, donkergroen blad en wordt doorgaans 50 tot 70 cm hoog. De kleine, gedempt paarsbruine bloemen verschijnen hoofdzakelijk in mei en juni. Ze zijn minder opvallend dan bij veel andere irissen.
De belangrijkste sierwaarde volgt na de bloei. In de herfst springen de langwerpige zaaddozen open, waarna de dicht opeengepakte oranjerode zaden zichtbaar worden. De zaadstengels kunnen tot in de winter aan de plant blijven. Het blad blijft doorgaans groen, al kan het tijdens strengere winters plaatselijk beschadigd raken.
Deze iris groeit het best in halfschaduw of schaduw, bijvoorbeeld onder bladverliezende bomen en struiken. Een goed doorlatende bodem is belangrijk. Eenmaal ingeworteld verdraagt de plant ook vrij droge schaduw, terwijl tijdelijk vochtigere grond geschikt blijft zolang er geen water rond de wortelstokken blijft staan. Bij kneuzing verspreidt het blad de geur waaraan de Nederlandse naam verwijst.
Laat de uitgebloeide stengels staan wanneer de oranjerode zaden gewenst zijn. Beschadigd of oud blad kan aan het einde van de winter worden verwijderd.
